Leen Droppert overleden

16-11-2022 In memoriam Redactie

VLAARDINGEN - Afgelopen dinsdag 15 november overleed op 92-jarige leeftijd beeldend kunstenaar Leen Droppert. Leen (Leendert) Droppert vestigde zich na een opleiding als graficus en aan de Kunstacademie te Rotterdam als beeldend kunstenaar in Vlaardingen en Villeneuve-de-Berg (Ardèche/Frankrijk). Bekend is hij geworden met zijn talloze beelden in de openbare ruimte in voornamelijk Zuid-Holland, waarvan het Geuzenmonument (1983) tijdens de jaarlijkse uitreiking van de ‘Geuzenpenning’ het meest in de schijnwerpers staat.

Naast het driedimensionale werk heeft Droppert een indrukwekkend oeuvre aan wandschilderingen en -plastieken, glas-in-loodramen, schilderijen, grafiek, tekeningen, aquarellen en boekomslagen nagelaten. Kenmerkend voor zijn oeuvre zijn de zeer uiteenlopende technieken die hij beheerste en het vooruitstrevende materiaalgebruik. Niet alleen maakte hij grote bronzen beelden, ook werkte hij met ijzer en (corten)staal, natuursteen, metaalblik en hout.

Vanaf de jaren 1950 experimenteerde hij ook succesvol met het gebruik van kunststoffen. Tijdens zijn artistieke carrière bewoog zijn stijl zich tussen het abstract-figuratieve en de ruimtelijke abstractie met vloeiende vormen en scherpe breukvlakken. Minder bekend is dat hij in de jaren 1950, 1960 en 1970 tientallen wandschilderingen en ceramische muurplastieken, alsmede diverse glas-in-loodramen vervaardigde. In de jaren 1970 en 1980 ontwierp hij diverse parken en (school-)pleinen, waarin zijn kunstwerken een plaats kregen.

Als een van de weinige kunstenaars wist Droppert vanaf midden jaren 1950 een zelfstandige kunstenaarspraktijk op te bouwen zonder aanspraak te hoeven doen op overheidsondersteuning. Droppert zocht gedurende zijn hele leven zelfstandigheid en zoveel mogelijk onafhankelijkheid van opdrachtgevers en galeries. In zijn vroege carrière won hij enkele landelijke prijzen, later vermeed hij de competitie. De ruim gevulde opdrachtenportefeuille gedurende het grootste deel van zijn professionele bestaan maakte het mogelijk zich hieraan te onttrekken.

Droppert had zitting in diverse welstandcommissies en zat in de adviesraad voor de Academie voor Bouwkunst Rotterdam. In zijn woonplaats Vlaardingen was hij lid van de kunstenaarssociëteit Vlaardingen ’65, die zich na oprichting al snel ontwikkelde tot een activistisch centrum tegen politieke dictaturen, milieuverontreiniging maar bijvoorbeeld ook tegen de landelijke volkstelling (1971). Voor de landelijke comités tegen de dictaturen in Griekenland, Chili en Spanje verzorgde hij in die jaren diverse grafische ontwerpen. In de jaren 1980 – 2000 zette hij zich in voor onder andere het Van Peteghemorgel in de Grote Kerk en voor de Historische Vereniging ten behoeve van het bouw- en stedenbouwkundige erfgoed in Vlaardingen.

In 2010 werd hem de ‘penning van de stad Vlaardingen’ uitgereikt, waarmee hij ereburger van die gemeente werd. De laatste twee jaar verbleef Leen Droppert vanwege een afnemende gezondheid in Verzorginghuis Drieën-Huysen te Vlaardingen, waar hij op 15 november na een kort ziekbed overleed. Sinds 2006 was hij weduwnaar van Beatrix van der Kuil. Onlangs is zijn uitgebreide geïnventariseerde archief aan het Stadsarchief Vlaardingen overgedragen.

Gerelateerd