Winternachten

05-01-2020 Nieuws Dick van der Pijl

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Lees de belevenissen van Wilma Hollander (Griekenland), Marijke Persijn (België), Cora Vlug (Verenigde Staten) en vandaag Dick van der Pijl (Frankrijk).

Winters stellen weinig meer voor. Dat geldt in Nederland waar vooral gekeken wordt wanneer de laatste Elfstedentocht is gereden (zo’n twintig jaar terug) maar net zo goed in het Franse land. Hier in zuidwest Frankrijk is de laatste echte winter toch al gauw zeven jaar geleden. Jazeker, korter geleden dan in Holland. Het kan hier ineens ijzig koud zijn in de nacht. Overdag schijnt dan vaak de zon en is het lekker ergens rond de nul graden. Het verschil zit hem in de afstand tot de zee en ook de hoogte. Limoges ligt toch gauw een paar honderd kilometer van zee af waardoor deze zijn milde invloed minder kan laten gelden. Bovendien ligt de stad op ongeveer driehonderd meter hoogte waardoor de afkoeling in de nacht behoorlijk groot kan zijn.

De nachten brengen hier altijd verkoeling. In de zomer is dat verrukkelijk. Zelfs in de heetste zomer met temperaturen van boven de 35 graden daalt de temperatuur onder de twintig graden. Extremen zijn hier echt groot. Het verschil in temperatuur overdag en in de nacht kan wel twintig graden bedragen. Zelfs in die winter zeven jaar geleden waar ik het zojuist over had. Het was ergens in februari. Het had wat gesneeuwd maar de wegen waren nog best wel begaanbaar. Een zaterdagavond heb ik in de stad doorgebracht en ik ben daar ook blijven slapen. De volgende ochtend ben ik naar huis gegaan om de lunch voor te bereiden. Ik zou die dag eters krijgen. Wie schetst mijn verbazing wanneer ik de kraan opendraai en er geen druppel water uitkomt…… uit geen enkele kraan.

Ik begon een angstig vermoeden te krijgen. Gauw de buren gevraagd of zij water hadden. Ja hoor, zij hadden gewoon water. Nog even het waterleidingsbedrijf gebeld of zij een vermoeden van de oorzaak hadden. Zowaar op zondag bereikbaar; geweldig, nietwaar? Zij bevestigden mijn bange vermoedens. De waterleiding bevroren. Wat een pech zeg. Hun vraag: waar bevindt de meter zich? Mijn antwoord: in een put buiten voor de oostgevel van het huis. De oorzaak was heel simpel: een harde oostenwind had die nacht tegen de voorgevel geblazen en de leiding die door die muur loopt, doen bevriezen. Het was min zeventien graden geweest!!!

De oplossing die geadviseerd werd, was een haardroger op de plaats waar de leiding door de muur naar binnen komt het ontdooiende werk te doen. Maar dan moet je wel een haardroger hebben. Zelfs deze kalende zestiger heeft er een kunnen vinden.  Hoera! Gered binnen vijf minuten. Waar een haardroger niet goed voor kan zijn.

Dick van der Pijl



Gerelateerd