Dick van Haren: afscheid na 40 jaar onderwijs!

04-02-2020 Onderwijs Herman van Nieuwenhuizen

Dick van Haren speelt de bal door naar zijn opvolger

VLAARDINGEN - ,,Met Dick wonnen we altijd met volleyballen’’. Collega’s van Dick van Haren roepen het wanneer we in gesprek zijn met Dick van Haren, docent Lichamelijke Oefening van het College Vos. Van Haren neemt afscheid na maar liefst 40 jaar in het onderwijs te hebben gewerkt, waarvan 19 jaar op het College Vos. Hij oogt echter niet als een ‘oude rot’, maar als een frisse sportman in hart en nieren, en eentje die nog best wat jaren meekan.

Dick van Haren moet er om lachen. ,,Dat zijn mijn opvolgers, die dat roepen. Sinds enkele jaren spelen we weer een volleybaltoernooi tegen andere middelbare scholen in Vlaardingen, vandaar. De druk ligt nu op hun schouders om daarbij goed voor de dag te komen’’.

Van Haren volgde zijn opleiding in Den Haag, op de Academie voor Lichamelijke Opvoeding. ,,Dat was een hele prestatie alleen al om er op te komen, zoveel kandidaten waren er. Zo’n 750 in mijn jaar’’, vertelt Dick. ,,Je moest er alle sporten goed kunnen om kans te maken en achteraf bleek ik nummer 2 op de lijst te zijn. Ik kwam uit de turnwereld van RKWIK in Vlaardingen en dan heb je best wel een voorsprong, je bent sterk en explosief en dat helpt bij veel sporten. Ik turnde op gewestelijk niveau en heb zelf ook trainingen gegeven, vanaf mijn 17-e jaar. Er waren in alle wijken wel zo’n beetje gymzaaltjes waar je kon turnen en ik trainde verschillende groepen waaronder in Holy in de Wielewaalstraat. In het zaaltje bij het zwembad dat daar nog was. Met 19 jaar kwam ik op de Academie, en dat was later dan gewoonlijk maar ik had wat langer over de middelbare school gedaan vanwege dyslexie. Dat hadden ze helaas nog niet snel in de gaten bij me’’.

Vers van school liet Dick bij de turnafdeling van RKWIK merken dat hij ambities had. ,,Ik wilde de trainingen van de selectie helemaal op de schop gooien. Dat kreeg geen bijval, immers de selectie deed toch altijd al mee om de prijzen? Van het turnen ben ik toen maar overgestapt op het volleyballen en dat doe ik nog steeds’’.

In 1980 startte Dick bij een basisschool in Rotterdam als docent Lichamelijke Oefening. ,,In een zaaltje van 9 bij 18 meter, in het Oude Noorden. Van de leerlingen was 80% allochtoon en ik moest op ouderavonden heel hard werken en veel praten om uit te leggen hoe ik het wilde, samen met de kinderen. Sportkleding en handdoeken bij je hebben was nog niet ingeburgerd, maar daarna veranderde dat. En ook bij de collega’s had ik wel wat werk te verrichten. Je moet weten dat motorische vaardigheden hun invloed hebben op het cognitieve vermogen. Dat inzicht was ook cruciaal voor mijn collega’s om nog beter de leerlingen te kunnen begeleiden en vooral dat wilde ik meegeven. In 2001 was het welletjes en zocht ik een nieuwe uitdaging. Ik kwam toen regelmatig op het Shell Sportpark, ook vanwege het sporten bij de ROVS, de Rotterdamse Ontspanningsvereniging Shell. Daar trof ik een groep docenten aan van het College Vos, na een sportdag en we raakten in gesprek. Na 2 à 3 weken werd er over een vacature heen en weer gebeld en ben ik er kort hierna begonnen. Eerst nog in combinatie met het werken op een basisschool en later volledig bij het College Vos. Ik had er ook managementambities bij, maar een stap verder dan hoofd van de sectie Lichamelijke Oefening is het niet geworden. Ik heb wel twee keer elders gesolliciteerd in Rotterdam, voor een managementfunctie. Uiteindelijk bleek dat minder aantrekkelijk want overal werden verkeerslichten neergezet en de A20 slibde dicht; waar je voorheen in 10 minuten in Rotterdam zat duurde dat vervolgens veel langer en bleef het voor mij Vlaardingen. Mijn bestuurlijke ambities heb ik vervolgens wel vorm kunnen geven bij RWIK en de fusie van de turnvereniging met LVT en Testo richting Triade. Triade is inmiddels weer gefuseerd met Leonidas Dovido tot Dynamiek, maar toen spraken we daar al over, over samengaan met Leonidas. Er werd wel gezegd dat de turnsport al jaren achteruit gaat, maar vroeger had je nou eenmaal in elke wijk allerlei gymzaaltjes waar je terecht kon en ook kon turnen. Dichtbij en vertrouwd, bij wijze van spreken op elke hoek van de straat en dat is ook veranderd’’.

Veertig jaar in het vak en bijna de helft ervan op het College Vos. Dat beviel blijkbaar goed? Dick van Haren: ,,De charme van het werk hier is die gasten in beweging te krijgen, en vaak merken ze veel meer te kunnen en het leuker te vinden dan ze dachten. Dat is het mooiste wat er is. Vaak stuit je eerst op weerstand maar na een minuut of tien zijn ze lekker bezig. In het doorsnee leslokaal moeten ze stilzitten maar bij mij mogen ze bewegen. Voorheen hadden we een speciale sportklas in de onderbouw, met 6 uur sport per week. Daarin is wel wat veranderd maar het was en is prima als jongeren positieve associaties hebben bij school, mede door het sporten en bewegen’’.

,,Ik laat nu een sectie achter die staat als een huis, maar ik hoopte ook dat er bij school een nieuwe sporthal zou staan bij mijn vertrek. Meer nog, ik heb gezegd dat ik pas weg zou gaan als die sporthal er was. Dat heb ik vrij snel terug moeten nemen toen het er anders uitzag. In ieder geval wordt het nu geen geraniums maar sporten, fietsen en tennissen. Dat laatste doe ik dan met degene samen die mij als trainer heeft opgevolgd bij volleybalvereniging Move4U. En eerst nog met mijn collega’s uit de sectie uit eten’’.



Gerelateerd