Column: Decathlon oui ou non

Een interessante discussie speelt zich af bij onze buren. De sportgigant Decathlon zou zich graag als een ‘weidewinkel’  vestigen op de grens van Vlaardingen en Schiedam. Voor- en tegenstanders slijpen hun messen om de ander te overtuigen van hun ongelijk. 

Nu moet ik helaas bekennen dat ik wel een beetje fan ben van de Decathlon. Uw columnist kan daar tegen redelijke prijzen nog wel eens slagen voor wat (sport-)kleding. Ze hebben daar namelijk ook xxl-uitvoeringen en dat is een hele verademing voor een wat forsere uitvoering. Wees echter niet bezorgd dat u mij in een lokale sportschool tegenkomt in een glimmend roze trainingspakje en wat leuke beenwarmers. Maar het assortiment bevat ook vrijetijdskleding en driedelige kostuums lenen zich niet echt voor ontspannende bezigheden. En soms word ik ook uitgenodigd voor een sociale bezigheid als een barbecue en die vlekken krijg je zo moeilijk uit je smoking.  Het valt mij op dat in het buitenland de Decathlon ook een uitgebreide afdeling heeft met attributen voor de jacht. Het sportieve hiervan heb ik overigens nooit kunnen ontdekken. Hooguit is het een extra work-out voor het opgejaagde wild maar dat telt niet. 

Maar toch ben ik niet tegen de Decathlon. 

De tegenstanders vrezen omzetdaling van de kleine middenstanders maar de Decathlonfans zijn ervan overtuigd dat bezoekers (van ver buiten Schiedam) ook 'niet stilletjes aan hun huisje voorbij zullen rijden' om maar even aan te sluiten bij het jaargetijde. 

En ik? Ik weet het niet! Wel heb ik een zwak voor de kleine middenstander die de laatste jaren een zeldzaam verschijnsel aan het worden is. ' De moderne tijd zoals u zegt', zingt Wim Sonneveld in 'het Dorp'. We kunnen de moderne tijd niet tegen houden. Jaren geleden werkte ik bij een bedrijf dat met allerlei apparatuur stuntte. Het was er druk. En om de hoek leunde een dappere middenstander tegen de 5 wasautomaten in zijn kleine winkeltje. Ook hij dolf het onderspit. Het grote prijzenpaleis met de lage prijzen is trouwens ook verdwenen. 

Waar in Vlaardingen vind je nog een ijzerwinkel met laatjes met losse schroefjes en moertjes? Wat een geruststellende gedachte is het om door iemand in een stofjas geholpen te worden die over zijn leesbril heen mompelt dat je een  “boutje m5 met linkse draad” nodig hebt. Een zaak als ijzerwarenhandel van der Ende  op de van Hogendorplaan die ook drie weken na kerst nog losse kerstboomlampjes in het magazijn heeft. Helaas is ook van der Ende aan zijn ende gekomen. Het woordje ‘magazijn’ is volgens mij ook een woord dat gaat verdwijnen. De  grote bouwmarkten winkels hebben geen magazijn meer. En wie daaraan twijfelt moet eens een winkelbediende aanschieten met een vraag die begint met: ,,Heeft u toevallig…?'' Het antwoord zal steevast luiden: ,,Alstie er niet bij ligt, dan hebben we hem niet!'' 

Maar toch ze zijn er nog: de dappere middenstanders die zich staande hebben gehouden tegen de grote prijsvechters waar de schroefjes in zakjes en zelfs emmers verkocht worden. Helaas moeten we daarvoor naar de buren. Vorige week was ik bij de fa. Engering in Schiedam. Een paar vierkante meter met alles voor de doe-het-zelver. Maar veel belangrijker dan de instrumentjes die daar liggen zijn de ventjes. Vier keer was ik er afgelopen zaterdag en vier keer ondernam de winkelier een tocht naar het magazijn onder de winkel aan het Rubensplein. Ik vermoed dat de kelders onder het kleine winkeltje zich uitstrekken tot ver onder het Sterrenbos, want iedere keer kwam de goede man met het juiste onderdeel weer omhoog. Slechts één keer lag het niet in het magazijn onder de winkel maar dat betekende niet dat het gevraagde er niet was. ,,Even naar het andere magazijn'', sprak hij en enkele minuten later kwam daar de gevraagde spanjoletsluiting. Daar was hij even naartoe gereden.

Mocht de Decathlon toch komen... zet er dan een bordje bij: bezoek ook de Fa. Engering even. Een omweg waard.