Nieuw college van start

Het nieuwe college: Willem van der Struis, Rens de Ron, Stefanie Solleveld, Frans Hoogendijk en Ivana Somers-Gardenier

VLAARDINGEN - Vanavond zwaaide het oude college af en werd er een nieuw college geïnstalleerd. In de praktijk betekende dat het vertrek van Arnoud Proos (ChristenUnie/SGP), Lianne van Kalken (GroenLinks/PvdA), Jacky Silos (CDA) en Koen Kegel (D66). Uit het oude college bleven Rens de Ron (VVD) en Ivana Somers (Leefbaar Vlaardingen) en die werden geïnstalleerd met Frans Hoogendijk en Stefanie Solleveld van ONS Vlaardingen en Willem van der Struis van 50PLUS. 

Voor de vertrekkers waren er niets dan lovende woorden, maar ook de nieuwe wethouders werden door hun eigen fracties bij de aanloop naar hun benoeming als ‘superhelden’ omschreven. Het wordt nu allemaal fantastisch, de problemen van Vlaardingen worden opgelost, je kunt weer veilig over straat en er zijn nog veel meer plannen en voornemens. 

Financiële dekking ontbreekt

Wat er van al dat moois terechtkomt is nog even de vraag, want er moet nog wel een Begroting omheen gebouwd worden. Als het aan de VVD ligt wordt zo’n beetje iedereen die nu nog een uitkering heeft aan werk geholpen, want dat leidt naar echte vrijheid. Aldus Ruben van der Zande, fractievoorzitter van de VVD. Die speechte zo enthousiast dat zelfs de collega van de Streekomroep applaudisseerde. Enthousiasme leidt echter niet per definitie tot oplossingen bij problemen, en bezuinigen op sociale zekerheid, wat de VVD impliciet voorstelt, leidt niet tot meer banen. Voormalig wethouder Koen Kegel had een punt toen hij erop wees dat bijna nergens wordt aangegeven in het coalitie-akkoord waar het geld vandaan moet komen dat nodig is voor de extra handhavers, de Vlaardingse meldkamer en het nieuwe zwembad dat ineens niet op de eerder aangewezen plek in de Broekpolder komt. Bezuinigen op de inhuur van ambtenaren, zoals het nieuwe college wil, levert nooit genoeg geld op. Wouter de Reus van de ChristenUnie/SGP vatte het, zoals hij al eens eerder deed, samen met: Geen plan, geen geld en Geen geld, geen plan.

De terugkeer van Frans Hoogendijk

Frans Hoogendijk maakte als wethouder een toch wel triomfantelijke terugkeer in het ambt, nadat hij er door de raad in 2019 uit was gekegeld. Aan zijn zijde heeft hij wethouder Stefanie Solleveld, een cijferkanon die Financiën ‘gaat doen’. Uniek bij de familie Solleveld is dat zus Denise ook wethouder is, maar dan in buurgemeente Maassluis. Beiden zijn wel opgeschoven naar de rechtervleugel van het politieke centrum waarbij Denise met Maassluis Belang in de VVD is opgegaan en Stefanie oorspronkelijk van de PvdA kwam.

Wethouder Denise Solleveld feliciteert wethouder Stefanie Solleveld

50PLUS lichtgewicht?

Hoe stevig Willem van der Struis van 50PLUS als wethouder is, da’s nog even afwachten. Zijn fractievoorzitter John Huf lijkt in ieder geval een lichtgewicht. Huf kon aan Wouter de Reus van de ChristenUnie/SGP niet goed uitleggen waarin het seniorenbeleid van het college-akkoord nou verschilde van het ouderenbeleid van het vorige college. En toen Neill Voorburg aan Huf vroeg wat deze bedoelde met ongekende investeringen in seniorenbeleid wist hij het al helemaal niet. Maar er staan dan ook nog geen geldbedragen vast. 

Belofte maakt schuld

Tenslotte is het afwachten hoe sterk de gemeenteraad zelf is, als contragewicht voor het college. Dat wentelt zich natuurlijk in de luxe van een meerderheid, maar de grote fracties hebben ook wel wat raadsleden die potentieel kunnen muiten als hun dromen van een mooiere wereld, in Vlaardingen, niet uitkomen. Wie hoopt op een ontsnapping van de Spreidingswet kan nog weleens van een koude kermis thuiskomen. En die huizen voor de kinderen van Vlaardingers waar al zolang op gewacht wordt, worden niet gebouwd; tenzij je veel geld verdient, maar een 'betaalbare (huur)woning' is meer een politieke term dan realiteit.

Woorden van wijsheid

Vertrekkend wethouder Jacky Silos had misschien de wijsheid het ‘meest in pacht’, toen ze het nieuwe college op het hart drukte: ,,Verwar degene met de grootste mond niet met degene met de meeste nood’’.