Armoedevisie: broddelwerk en politieke 'sprookjes'

VLAARDINGEN – Op donderdag 21 november werd de Regionale Visie Armoede en Schulden besproken in de gemeenteraad en amper een dag later luidde de Fractie Boers de noodklok; van de 72.000 Vlaardingers zouden er 50.000 in ‘zware financiële nood’ verkeren. Dat blijkt niet te kloppen. Daarbij mogen zowel de gemeente als de fractie Boers het zich aantrekken dat ze een volledig verkeerd beeld hebben geschetst.

Wie de stukken doorspit komt uit bij twee getallen, in de bijlagen: ruim 32.000 inwoners in Vlaardingen hebben meerdere langdurige betalingsachterstanden en bijna 18.000 ‘lopen financieel op het randje’. Dat zijn echter niet de echte cijfers, maar een inschatting van financiële risico’s die inwoners lopen op basis van het postcodegebied waarin ze wonen. Daarbij komt dat er geen enkele term nader gedefinieerd wordt, want wat betekent nou precies ‘lopen op het randje’?

De gemeente heeft voor de regionale visie Armoede de beschikking over een aantal databestanden, namelijk die van cliënten van Stroomopwaarts. Daarbij gaat het over Vlaardingers met uitkeringen en schuldhulpverlening, maar niet over wat al die andere Vlaardingers verdienen en waaraan ze hun geld uitgeven. En of ze vlak voor de feestdagen misschien wat krapper bij kas zitten, of dat er een dertiende maand wacht in december. Naast al die gegevens die ze dus niet hebben is er ook geen steekproef gehouden op basis waarvan een grote groep inwoners volledig willekeurig is geselecteerd, die vervolgens allerlei vragen voorgelegd kregen. Het noemen van exacte getallen door de gemeente in het rapport wordt daardoor volstrekt onbegrijpelijk. En onverantwoordelijk.

Naar aanleiding van vragen die we aan de gemeente stelden over onderzoeksmethoden kregen we te horen dat ‘de cijfers uit de bijlagen, waarop de fractie Boers haar persbericht baseert, helaas op verschillende manieren geïnterpreteerd kunnen worden’. Daarbij werd het Nibud als bron genoemd, dat eerder al eens onderzoek heeft gedaan naar ‘het wel of niet makkelijk kunnen rondkomen’ onder inwoners van Nederland.

Kortom, de gemeente heeft cijfers gepresenteerd die aanleiding geven tot foute conclusies. Cijfers die bovendien niet zijn gebaseerd op gedegen onafhankelijk onderzoek met behulp van tenminste een willekeurige steekproef onder haar inwoners. Er zijn ook allerlei gegevens en berekeningen ‘van buiten’ op een te gemakkelijke en foutieve wijze toegepast. Dat is op zijn zachtst gezegd ‘broddelwerk’.