Column: Een sterke man voor Vlaardingen…

Een opzienbarend onderzoek verscheen onlangs in het Dagblad Trouw: een overgrote meerderheid zou Nederland graag bestuurd willen zien door een sterke man. Eén van de redenen die men daarbij opgaf, was dat men het gekissebis van de Haagse politiek zat is. En aangezien de vox populi (stem van het volk) stevig moet doorklinken in deze column heb ik aan de noodkreet van het volk gehoor gegeven en geprobeerd te bellen met wat sterke mannen. Bij Kim Yong Ill van Noord-Korea kreeg ik geen gehoor, Assad was constant in gesprek en Poetin wilde ons landje er niet bij doen (teveel homo’s). 

We zullen het dus voorlopig met de gekozen volksvertegenwoordiging moeten doen. Maar in ons goede Vlaardingen liggen wel kansen. Nu Tjerk Bruinsma vertrekt, heeft de raad besloten om eerst voor een interim-burgemeester te gaan. En omdat onze goede vader zelf via het experiment van de gekozen burgemeester aan zijn ambtsketenen is gekomen, wordt het weer eens tijd voor een nieuwe primeur. Een hele sterke man die eventjes orde op zaken stelt en als het stof van de verkiezingen is neergedaald, de schoongemaakte Augiasstal netjes overdraagt aan zijn opvolger. In eerste instantie denken we daarbij aan Ted van der Parre, ooit (in 1992) de sterkste man van Nederland maar of hij ook een politiek zwaargewicht is, durf ik niet te zeggen. 

Natuurlijk laat ik het niet alleen bij kreten: ik heb de sterke man al gevonden. Net als bij veel grote problemen ligt de oplossing onder handbereik. MIJN BROER! Hij heeft de tijd (gepensioneerd maar ozo vief). Door en door integer (dus geen gesodemieter met bonnetjes), kent het volk (rijdt op de bus van de Voedselbank en de Wensambulance) en kan terugkijken op een imposante carrière waar hij voor hete vuren heeft gestaan.

Eigenlijk is hij dé man om Vlaardingen een paar maanden te besturen en ik zou hem dan ook van harte willen aanbevelen. Om het geheel nog aantrekkelijker te maken, doe ik mijzelf er gratis bij. Ik zou hem als chauffeur kunnen rijden van de ene bejaarde naar de andere en naar de sportvelden waar hij als voetballer zelf heeft geschitterd. Ik beloof in het eerste geval een stukje taart bij het bruidspaar mee te prikken en ik weet zeker dat mijn broer in het tweede geval niet alleen de aftrap doet bij de sportvereniging, maar ook nog even een partijtje meedoet en scoort. 

Er zijn trouwens wel meer broers in de politiek die het samen deden. Rond 150 voor Christus waren de gebroeders Gracchus in Rome actief, in ons land kenden we rond 1650 de gebroeders de Witt en Amerika denkt nog steeds aan de Kennedy’s. Enige aarzeling heb ik natuurlijk wel omdat alle hierboven genoemde broers door het volk zijn vermoord, maar de Vlaardingers zijn gelukkig een vredelievend volkje. Twee voor de prijs van één dus. Vergelijk ons met Willy en René van der Kerkhof, de broertjes Mühren, Koeman, De Boer en Bassie & Adriaan. Succes verzekerd! 

Ik moet het hem nog vragen….Maar misschien wil hij wel. Samen met mij. Broers en vrienden. Na vijf maanden treedt hij terug. Vlaardingen weer schoon, heel en veilig. Het volk smeekt hem dan om te blijven maar inmiddels is het dan mei en zijn caravan lokt… 'Wat dan?', roept het volk vertwijfeld uit. 'Het ging net zo goed'. Mijn broer zal dan om zich heen kijken, even nadenken en ook hij ziet een oplossing onder handbereik: 'Vraag mijn chauffeur', zal hij antwoorden. 'Híj is geknipt voor de klus'. Ik moet er dan nog even over nadenken, maar als hij dan mijn chauffeur wil zijn, doe ik het. 

Bram Keizerwaard