Column: Mogen we even afrekenen?

U kent ze wel: de gasten in een restaurant die met veel aplomb de zojuist verkregen rekening aanpakken en vóór zij aanstalten maken om te betalen de rekening uittrekken tussen hun handen en alle opgevoerde bedragen gaan checken.  
- ,,Marie heb jij een witte wijn gehad?''
- ,,Die droge sherry was die van jou?''
Meestal zit ik dan met wat vervangende schaamte ergens anders naar te kijken maar eigenlijk zit er wel iets in. Niemand wordt minder van een beetje controle en je hebt er ten slotte voor betaald. 

Nu in de meeste partijen het stof van de kandidaatstelling weer is neergedaald en opponenten die elkaar een paar weken geleden nog te vuur en te zwaard bestreden, elkaar weer op de schouders lopen te slaan, is het toch wel aardig om de partij even ‘om de rekening’ te vragen en te kijken wat de kandidaat heeft gedaan voor wij hem of haar, met onze stem, betalen. Wat heeft dit raadslid de afgelopen vier jaar tot stand gebracht? Welke voorstellen hebben we aan hem of haar te danken? Op welke wijze is er een steentje bijgedragen aan het wel en wee van onze goede gemeente? 

We hebben het dan over de of het Palmares. Inderdaad is dit één van de weinige woorden die zowel het als de als lidwoord mogen hebben. In ons land gebruikt men het woord palmares meestal voor sportprestaties, maar onze zuiderburen gebruiken het woord in veel bredere zin. Je zou het kunnen vertalen als erelijst. Bij wielerwedstrijden zie je het woord vaak verschijnen als er een renner in beeld komt en achter het woord palmares verschijnen de overwinningen van deze coureur. De BBC doet iets dergelijks bij voetbalwedstrijden. Eventjes wordt bij een speler een overzicht gegeven van zijn erelijst tot dan toe. En op wedstrijdniveau kun je aangeven hoeveel goals hij heeft gescoord en hoeveel assists hij heeft gegeven.

Dat lijkt mij een aardig idee voor de uitzendingen vanuit de raadszaal van Vlaardingen. Raadslid Havenstro voert het woord en onderin beeld verschijnt een mooie mededeling: Havenstro, Palmares: motie dierentehuis, voorstel verlaging WOZ, etc. Wat voor raadsleden geldt, geldt natuurlijk in het bijzonder voor wethouders. De wet houden, en vooral je stoel houden, zijn natuurlijk kerntaken voor de gemiddelde wethouder maar wat heb je gedaan voor Vlaardingen en de Vlaardingers?

Zij gaan straks letterlijk en figuurlijk de rekening betalen en dan is het wel aardig als daar een specificatie op staat van dingen waar wij graag voor willen betalen. De Gemeente presenteert immers constant rekeningen aan de burger en daaraan is niet te ontsnappen. Het meest duidelijke is dit als je iets brengt bij het Grofvuilstation: daar wordt je werkelijk, met auto en al gewogen en krijg je daarna een bonnetje met wat je aan afval hebt bijgedragen.

Dus zo vreemd is het niet om de wethouders te vragen  naar hun palmares. Hoe lag de stad erbij toen je aantrad en waar zijn we nu? Een wethouder van Financiën kun je bevragen naar de staat van Vlaardingen vóór en na zijn aantreden.  En toe- of afname van economische activiteiten zijn prima meetbaar en af te zetten tegenover landelijke ontwikkelingen. Maar ook als het gaat om een portefeuille als Sociale Zaken kun je dit met behulp van benchmarking goed in kaart brengen. Wat heb je als wethouder van Onderwijs gedaan als het gaat om het wegwerken van achterstanden en het realiseren van huisvesting voor de leerlingen? Heeft de verkeerswethouder Vlaardingen veiliger kunnen maken en zijn handen uitgestoken naar familieleden van verkeerslachtoffers en het leed verzacht? Ober! Mag ik de rekening even zien voor ik hem betaal…