Isabelle en Cindy op de Vierdaagse (5)

VLAARDINGEN/NIJMEGEN – Isabelle Raeijmaekers en Cindy van Vliet uit Vlaardingen lopen mee met de Nijmeegse Vierdaagse . Vanaf het moment dat ze op de Vierdaagse-camping hun tenten opslaan tot en met de finish houden ze het thuisfront op de hoogte van hun belevenissen. Hier het verslag van de derde wandeldag.
 

Dag 3 belevenis van Isabelle

De dag van Groesbeek!! Om half vier ging de wekker. Cindy had de tweede dag last van haar voet gekregen en kon er in de ochtend niet op staan. Helaas moest zij de handdoek in de ring gooien. Dat betekent dat Isabelle alleen verder moest. Niet alleen was ze haar loopmaatje kwijt maar ook haar navigatie want na afgelopen maandag was het erg verstandig geweest om Cindy als akela te benoemen. Isabelle kwam er ook nog eens achter dat ze haar registratie polsband kwijt was. Dus rond 4 uur ging Isabelle alleen op de fiets naar de wedren en volgde alle vouwfietsen onderweg, want die gingen vast naar de wedren. 

Aangezien die vouwfietsen tegenwoordig elektrisch zijn en haar fiets maar drie versnellingen heeft, was ze een gevaar in Nijmegen om de vouwfietsjes bij te houden. Gelukkig was het polsbandje geen probleem en binnen tien minuten had ze een nieuwe. Even paspoort en loopnummer laten zien en het is gefikst. De eerste 10 km was weer de route langs het Radboud Ziekenhuis en dus heel saai maar daarna is het alleen maar genieten van de mooie omgeving. Van Mook naar Milsbeek, Plasmolen en uiteindelijk de zeven heuvelen.

Het ging vrij snel want via facebook, sms en WhatsApp werd ze geweldig door het thuis front er doorheen gesleept. Het lopen ging zelfs zo makkelijk ondanks dat cin er niet bij was dat ze haar schoonouders en haar kinderen Estelle en Levi in Groesbeek voorbij is gelopen en dus niet had gezien. (Sorry sorry lieve schattekes) en na de zeven heuvelen kom je uit in Berg en Dal en daar gaat het feest beginnen. Hele straten zijn door de bewoners versierd en muziek staat voluit. ‘You'll never walk alone’, klonk door de straten en dan mis je je mattie en vriendin toch wel heel heel heel erg. De mensen staan achter dranghekken en de Via Gladiola koorts is begonnen.
 

Belevenis van Cindy

Vol goeie moed opgesta... oe AUW!! Kreupel naar de douche gestrompeld (we houden hoop) en daar tot de conclusie komen… tot hier en niet verder. Boos, verdrietig en diep, diep teleurgesteld terug naar bed. Je moet toch wat om half vier 's ochtends.Vervolgens zwelgen in zelfmedelijden... Tranen met tuiten (begrijp me goed er zijn ergere dingen in de wereld maar ik pakte ff m’n momentje).

Rond 14 uur was ik uitgesnotterd, nouja er zat nog ergens een restje maar die heb ik tot later bewaard. Gelukkig is Dennis meteen naar me toe gekomen. Een heel avontuur ik achterop de fiets (jawel  die met die zachte band). Even langs de verzorgpost en daar hebben ze een stevig verband aangebracht. Dit is combinatie met een flinke dosis pijnstillers gaf weer moed.

Tegerlijker tijd stond daar mijn HELD… Isabelle. Helemaal alleen dat hele eind gewandeld, wat was ik trots op mijn mini! Heerlijk op het terras wat gedronken gegeten en gelachen. Op naar morgen... de dag waar je het allemaal voor doet! Isabelle? Die gaat het halen! Het kroontje op haar medaille...En ik ben de eerste die hem mag zien!!