Op Zaal

Op zaal

bij het reddingsplan van de Stadsgehoorzaal


Ze ligt op zaal, de oude dame
die, vaal en uitgeteld, nog fluistert:
ik wil niet dood. Niemand luistert.

Ze wankelde van facelift naar
bloedprop, ongemerkt ontvleugeld
in haar eigen gelijk:
woestijnen zijn groot als je geen
stem meer hebt - en geen bereik.

Ze overwoog een hospice
om rustig te sterven, maar
scherven ook voor deze
dame nog geluk.

Haar dag kan niet meer stuk:
de gordijnen blijven open
de lampen blijven branden
het kippenvel blijft opgetogen staan.

Ze ligt op zaal, de oude dame,
maar vandaag wordt ze ontslagen
om gesterkt door nieuwe krachten
en een grijns voor wie ooit lachte,
met klaterend applaus
haar eigen hart te volgen,
en in ongekende vorm
haar eigen weg te gaan.

Look J. Boden
Stadsdichter