VIDV: Vrije Vogels ......

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Cora Vlug (Verenigde Staten), Geert van Mil (Canada), Wilma Hollander (Griekenland) en vandaag  Marijke Bozzano vanuit Italië.

Vandaag vertel ik jullie over één van onze reizen door Italië. Ik ga terug naar mei 2009 , wij wilden naar het zuiden richting ‘de hak’, om vervolgens naar  Calabria te gaan . Daar hebben wij Nederlandse vrienden wonen: mijn vriendin Mary Koogje waar ik in 1969 mee werkte bij Vroom & Dreesman in Vlaardingen. Het plan was met hun zeilboot naar Sicilië en vervolgens de Eolie Eilanden rond te varen. Voor de reis hadden we nergens reserveringen gemaakt, alleen een lijstje opgesteld van plaatsen die we wilden zien; voor de zekerheid maar een tentje mee ingepakt in de auto.

Wij gingen op pad, Ligurië achter ons latend en rijdend naar Toscane. Het is zo prachtig om te zien hoe iedere regio anders is, van de ruige kust tot de lieflijke heuvels van Toscane. Via een tussenstop bij het meer van Trasimeno kwamen we via glooiende gouden graan- en maïsvelden bij het historische Assisi. De legende zegt dat hier San Francesco is geboren de beschermheilige van de dieren. Een man uit een rijke familie die alles heeft afgestaan om tussen arme mensen te gaan leven. Op 4 oktober, de naamdag van deze heilige is het dan ook Dierendag.

Een dag later reden we naar Abruzzo waar we al snel een hotel indoken: ons tentje was vanwege de aanhoudende regen geen optie. De eetzaal was tot de nok gevuld en er was nog slechts een tafeltje in de hoek, waar we plaatsnamen en verwonderd keken en luisterden naar het schouwspel om ons heen: de mensen waren gedichten en bedankjes aan het voorlezen er werd gelachen en gehuild. Toen de ober ons eten bracht vroegen we wat er aan de hand was. Hij vertelde dat er na de aardbeving veel Italianen, hele gezinnen hier waren opgevangen na de aardbeving van 6 april in datzelfde jaar. Sommige konden  weer naar hun huizen die inmiddels waren vrijgegeven en dit was de afscheidsavond. Nou ik kan jullie vertellen het was heel ontroerend om dit mee te maken, mensen die nu afscheid namen van wat inmiddels vrienden geworden waren en ook was er het verdriet van hen die nog niet naar huis konden.

De volgende dag reden we verder de ‘hak’ van de Italiaanse laars in. Langs olijfboomgaarden, deels langs de kust met haar prachtige witte zandstranden en vissersbootjes tot aan Trulli van Alberobello. Hier staan allemaal kleine witte huisjes waar je net in kan staan; je voelt je hier als in kabouterland, heel apart ! 

In Vibo Marina, het doel van onze reis, werden we hartelijk ontvangen door onze vrienden en onder het genot van een frisse prosecco kletsten we heerlijk bij.

Eenmaal bijgekomen besloten we nog wat dagen aan onze ontdekkingsreis vast te plakken en de oversteek naar Sicilië te wagen met de boot die we zelf zeilden. Zo divers als de verschillende streken in Italië zijn, zoveel verschil is er ook tussen al die inwoners van dat mooie land. Hoe zuidelijker je komt, des te drukker lijken de mensen en met al die dialecten is iedereen nog moeilijker te verstaan. Woorden als 'Pesce fresco' !(verse vis ! ) langs de kusten van Italië klinken ons daarbij als muziek in de oren en waren reden om een heerlijk zelfbereid maaltje te nuttigen. We voelden ons gedurende de hele reis als werkelijk Vrije Vogels !

En nu weer op weg richting huis .....

Ciao, Marijke