Column: Even bijkomen…

Mijn vorige column (over het samen met mijn broer invullen van het burgemeestersambt) hakte er behoorlijk in: mijn broer was verrast, maar na een aantal koppen koffie overtuigde ik hem met een aantal belangrijke punten. In dit geval een aantal punten appeltaart, gebakken door ‘ons’ moeder  die nog steeds bemiddelt als wij even moeten overleggen (maar dit terzijde). Uiteindelijk ging hij akkoord met mijn plan en de positieve reacties van de omgeving deden hem groeien. 

Daarnaast had ik Ted van de Parre iets te kort gedaan. Ik werd er fijntjes op gewezen dat Ted niet alleen de sterkste man van Vlaardingen was, maar ook de sterkste man van de wereld. En met Ted (2.13 mtr. hoog) maak je geen ruzie!  Een punt appeltaart van mijn moeder was niet voldoende, dus mochten mijn broer en ik burgemeester worden, dan hebben we ook al een hoofd beveiliging voor het stadhuis. 

Veel mensen boden aan om onze chauffeur te worden. Eén goede vriend van ons droomde zelfs dat hij resoluut de decoupeerzaag in het dak van zijn KIA zette en ons, rechtopstaand in zijn auto, over de Hoogstraat vervoerde. Vriendelijk aangeboden, dat wel, maar wellicht moet het wat duurzamer. Zo’n draagstoel als de Paus heeft  lijkt mij wel wat. Dat is pas echt groen vervoer zonder bijtelling. De dragers rekruteren we uit het bestand van Halt of een andere instelling van taakgestraften. Dat is pas afschrikwekkend. Ik zie die schoffies elkaar al waarschuwen. 'Kappen met dat vuurwerk joh! Straks moet je de burgemeester in zijn draagstoel sjouwen, weet je wat tie weegt? En soms moet hij ergens snel naar toe! Dat is helemaal afzien!'. 

Zo wordt de stad een stuk veiliger. Zelf heb ik nog wel mijn twijfels. Gaan die jongens wel door de knieën als we een winkeltje op de Hoogstraat betreden of hang ik straks met mijn hoofd in het bovenlicht van 'De Zeeman' terwijl de dragers al voor de toonbank staan?

We moeten ook een aantal plannen hebben. Concrete plannen liefst, want al die ondoorzichtige visiedocumenten leveren alleen maar snel resultaat op voor de adviesbureaus die men hiervoor inschakelt. Dat is dus punt 1: weg met de consultants en de adviseurs. Kassa! 

Punt 2  is,  dat wij alleen maar Vlaardingse ondernemers inschakelen bij klussen in de stad.  Een retraite weekend  voor het nieuwe college, houden we in De Vreemde Vogel in de Westwijk  of in de scoutingboerderij. In het laatste geval zorgt mijn moeder voor de appeltaart (deeg van de Molen) of gevuld speculaas.  Dat is ook om een andere reden gemakkelijk: ik weet nanelijk niet of de mannen met mijn draagstoel de snelweg op mogen.

Overigens zou ik nog wel met mijn stoel even langs de BK-laan in Schiedam willen gaan. (Burgemeester Knappertlaan ; Vlaardingen moet nog even wachten op de Burgemeester Keizerwaardlaan)  en daar een klein rondje maken rond het huis van Wilma Verver. Gewoon om te laten zien dat je niet altijd een dure taxi nodig hebt als burgemeester. 

Tevens zorg ik na mijn aantreden dat er in het centrum een hangplek komt voor ouderen. Sinds de McDonald's hier failliet is (de enige in de wereld die failliet ging door ouderen die de hele dag op een kopje koffie de stoeltjes bezet hielden) zitten de oudjes op het randje bij Albert Heijn aan het Veerplein. Dat moet toch anders! Deze mensen die Vlaardingen hebben opgebouwd, zet je niet neer tussen de winkelwagentjes. Henk Krol kan niet veel meer voor hen doen, ik wel. Ik geef ze het lege pand naast de Bibliotheek. En misschien kan een wethouder met wachtgeld na 19 maart, daar koffie schenken.

Bram Keizerwaard