Categorieën

Service

Column: Kutklokkie

Column: Kutklokkie
Nieuws

Column: Kutklokkie

  • Bas van Toor
  • 21-05-2016
  • Nieuws
Column: Kutklokkie
Een paar maanden gleden vroeg ik aan mijn vrouw: 'Wat denk je, drie weken naar Thailand dit jaar?' 'Thailand? Ja dag', antwoordde ze. 'Heb je van de week op internet gezien hoe een vrouw van 60 midden op straat met haar man en zoon van 30 jaar in elkaar geschopt werden door een stel gasten om niets? Nee hoor, mij niet gezien.' 'Nou, een cruisereisje op de Middellandse zee dan?'

'Ja, en me dan laten verdrinken door een Macho kapitein net als die Italiaanse halve zool twee jaar geleden.' 'Nou, naar Turkije dan?' 'Zo, die is gek! Om dan zeker in een cel met jou te belanden omdat mijn altijd lollige echtgenoot weer eens niet zijn smoel kon houden en grapjes moest maken over het liefdesleven van het opperhoofd aldaar.' 'Nou, Frankrijk dan?' 'Ja, dat is ook leuk. Eerst krijg je een paar rauwe eieren op je voorruit en terwijl je de ruit schoon staat te maken wordt je beroofd door een stelletje zigeuners.' 'Dan gaan we drie dagen in het Efteling Hotel en park met de kleinkinderen.' 'Zo die is gek. Heb jij gezien wat dat kost van Toor? We moeten ook maar van een AOW'tje rondkomen hoor.' Humor heeft mijn vrouw wel vind ik. 

'Dan gaan we naar de Zeeuwse kust.' 'De Zeeuwse kust? Lekker zeg. Daar heb je de hele dag die harde wind op het strand en overal zand op en in.' 'Oké lieverd,' zei ik 'ik geef het op. Zoek het zelf maar uit en verras mij.' Toen zei ze: 'Laten we met de camper drie weken naar Noord Italië gaan. Eerst een paar mooie plaatsen bezoeken en daarna lekker naar het meer van Lugano.' 'Waarom niet naar het Zuiden van Italie? vroeg ik. 'Als ze daar door hebben dat jij elke dag met die kop van jou op tv bent wordt je geheid gekidnapt.' Plagerig begon ik te zingen 'Spoken bestaan niet, spoken bestaan niet.' 'Ja, lach jij maar Bassie van Toor. Je zou nog gek opkijken als je door een stel mafiakezen ontvoerd wordt.' En ik moest toegeven, ze had niet helemaal ongelijk. 

Dus werd het Italië met de scheve toren van Pisa, het geboortehuis van Leonardo da Vinci in Vinci,  de marmeren Kathedraal van Florence. En tot slot, een week langzaam door de Elzas om dan te eindigen op een camping in het Belgische dorp Yvoir in de Ardennen. Alwaar de campingeigenaar,  Hans, tot mijn verbazing een Vlaardinger is. 

40 Jaar geleden had ik al eens die scheve toren van Pisa gezien en verdomd, hij stond nog net zo scheef als toen. Dus er is niks veranderd. Wat wel is veranderd, is dat je zo gauw je de 1000 jaar oude Ponte Vecchio, oftewel de oude brug over de Arno in Florence, betreedt je besprongen wordt door een horde van meer gepigmenteerde medeaardklootbewoners die allemaal een soort van mini Action meesleepen. Horloge's, zonnebrillen, sjaaltjes en nog meer van die goedkope rotzooi die je thuis gekomen toch wegflikkert. Zo had je net de één te verstaan gegeven dat hij moest ophoepelen met zijn nephandel, dook er weer een andere 'middenstander' op met 'Rolexen en Cartiers'. 

Tegen één zei ik: 'Dit is pas een horloge,' onderwijl tikkend op mijn horloge waarvan hij en nog tien  andere vrienden van hem, als hij deze verkocht, zo de terugreis kon betalen naar de binnenlanden van donker Afrika. En dan konden ze allemaal ook nog een cadeautje voor hun moeder kopen.  

Ik en mijn mede reisgenoten rolden over het Italiaanse asfalt van de lach toen hij tegen mij in het Nederlands zei: 'Dat is kutklokkie.' En daarbij lachte hij met zo'n mond vol witte tanden dat ik toch maar een zonnebril van hem gekocht heb die ik niet nodig had. Dat is kutklokkie. Ik dacht dat ik niet meer bij kwam van de lach. Dat had hij natuurlijk zoveel van Hollandse toeristen gehoord, dus dacht hij: Ik ken ook Nederlands. Van die zonnebril brak twee uur later al het linker pootje af. Nou ja so what? We hebben toch gelachen. Ik doet het tenslotte ook niet voor niets.

Het zal de lezer opvallen dat ik het heb over de meer gepigmenteerde en niet over de meer geteerde medeaardklootbewoners om te voorkomen dat ik voor discriminatie word aangeklaagd. Maar ik ben nu toch weer blij dat ik in mijn eigen bedje slaap en weer gewoon naar het toilet kan gaan. En niet zoals de afgelopen drie weken waar ik eerst 100 meter demonstratief met een rol popla onder mijn arm over de camping moest lopen voordat ik brilcontact had. 

Een keer riep er een Amsterdammer: 'He Bassie! Ga je een Dikkie doen?' Ik riep gelijk terug: 'Nee, ik ga met die rol naar de stomerij nou goed.'  Tja, een Amsterdammer is natuurlijk nooit lolliger als een Haringkop. 

Bas van Toor
www.clownbassie.nl