Column: Oudjaar

In mijn jeugd gooide je op oudejaarsavond geen vuurwerk, het knalde bij ons toch wel. Dat kwam omdat de haven van 1940 tot 1945 in Maassluis vol lag met Duitse marineschepen en daardoor werden we wel drie keer per week getrakteerd op een luchtaanval van de Engelse en Australische luchtmacht. Die probeerden de schepen te raken met bommen afgegooid door hun Spitfires en Hurricanes.

Nou, die ‘grapjassen’ knalden er vrolijk op los hoor. En spannend en leuk dat dat was joh. Man, we hebben wat afgelachen, als ik als jongen van acht jaar samen met broertje Adriaan van drie stijf van angst in de kelder tegen onze moeder aangeklemd zaten en de bominslagen telden in onze buurt. Dat zou die iPad-jeugd van nu eens mee moeten maken. Dan gooiden ze niet één rotje meer. Kijk, ik heb niks tegen wat knallen op oudejaarsavond. Maar hou het dan wel leuk en smijt niet voor de aardigheid met halve handgranaten naar een groepje mensen en kinderen. Ik denk dat het een goed idee is om volgend jaar tien procent op de prijs van het vuurwerk te leggen en dat geld in een pot te stoppen voor de vuurwerkslachtoffers.

Ook gek eigenlijk dat er nog niemand op het idee gekomen is om een disjockey met een geluidsinstallatie in te huren die af toe eens heel hard 'Pang Pang' en 'Boem Boem' door de microfoon staat te roepen. Dan heb je toch ook herrie?! En hou je veel geld in je zak ook.

Ik weet nog goed, in de oorlog gingen we op oudejaarsavond altijd naar mijn opa en oma van Toor die in de Valeriusstraat woonden. Dan ging opa van Toor altijd Vlaardingse spookverhalen vertellen waarvan ik het verhaal van de 'Vergulde Hand' nooit zal vergeten.

Maar ja, probeer heden ten dage maar eens uit te leggen wat een dienstmeid is. En dat er vanwege de gasverwarming in huis tegenwoordig ook nooit meer een bijl voorhanden ligt om de boef zijn hand af te hakken en daarna in de muur van de boerderij aan de Maassluissedijk te metselen. Omdat hij zomaar het raam open deed terwijl de meid alleen thuis was. Ik denk dat een beetje geëmancipeerde meid van nu zou zeggen: ‘Hé Gerrit, leuk dat je er bent. De baas en bazin zijn samen uit, dus we hebben het rijk alleen. Dus verwen jij mij maar eens lekker vanavond. Ik ga mij even opknappen in de badkamer. Kleedt jij je alvast uit. In de hoek van de stal zit een spijker in de muur om je broek aan op te hangen.’

En wat dacht u van dat verhaal van die ouwe buurvrouw die zich 's nachts in een zwarte kat kon veranderen en dan heel hard in de dakgoot ging zitten miauwen zodat iedereen zei: ‘Die kat moet maar eens gauw afgeschoten  worden.’ Maar een kat/heks blaas je natuurlijk niet zomaar met een gewone kogel de pijp uit. Dus deed die politieagent die hem moest elimineren een zilver dubbeltje in zijn geweer en schoot daarmee op die kat. En meteen raak ook. Nou die kat liep natuurlijk heel hard miauwend weg. Ja, wat dacht je? Als u getroffen zou worden door een zilver dubbeltje in je tochus uit een geweer, zou u natuurlijk ook jankend van de pijn weglopen. Die kat kwam natuurlijk nooit meer terug om in de dakgoot te miauwen. Die dacht mij te linke buurt.

Maar nou komt ie. Want het gekke was wel dat die ouwe buurvrouw de andere dag met haar arm in een verband liep. Want ze had zogenaamd haar arm verbrand aan de waterketel. ‘Ja, ja aan de waterketel verbrand.’ schamperde de hele buurt. Behoudens hard miauwen kon ze ook nog goed liegen zei iedereen. En in plaats van medelijden te hebben met die arme stakker zei heel de buurt: ‘Zie je wel! Het was toch een heks die zich in de nacht omtoverde tot een kat. Anders liep ze nu niet met haar arm in het verband...’

Ik wou dat mijn vrouw zich kon omtoveren in een kat.Ik denk dat ze dan gelijk bij 'Holland’s got Talent' door stootte naar de finale en ik bij Albert, Jeroen, Umberto en Mathijs  mocht aanschuiven. Ik aan de tafel en zij in een mandje op de tafel. En zij maar miauwen en kopjes geven. Flauwekul, natuurlijk. Dat weet ik ook wel.

Alhoewel, ik ken wel een paar gevallen in mijn kennissenkring waarbij de ‘Snoezepoes’ zich na getrouwd te zijn toch ontpopte als een bitch.

Als hofnar van de meest bruisende stad van de hele wereld en omstreken wens ik u een gezond en fijn 2016 toe.