Column: Vlaardingen verrommelt verder

Het kleine dorpje in Zuid-Frankrijk heeft niet zo veel te bieden; een bar-tabac, de bakker, wat leuke restaurantjes en een supermarkt. Toch komen we er graag en bij het binnenrijden van het plaatsje, overvalt ons een warm gevoel van welkom. Waarschijnlijk komt dat omdat het gemeentebestuur zo zijn best heeft gedaan om de poorten van het stadje zo mooi te maken. De brug waarover je de stad binnenrijdt, is versierd met prachtige bloemenmanden en een paar mooie borden geven aan waar ze trots op zijn. Iedere keer lijkt het op een beetje thuiskomen. 

Hoe anders is het bij mijn échte thuis: het geliefde Vlaardingen. Van welke kant je deze mooie plaats ook benadert, het is van een tranentrekkende lelijkheid. Kom je vanuit Schiedam dan bestaat de ‘rode loper’ naar Vlaardingen uit een aantal onduidelijke rijstroken en busbanen. Het gebouw van Cincinatti is het enige object dat het oog nog een beetje streelt en ik vrees dat de komst van twee fastfoodrestaurants ernaast, de verrommeling nog grote zal maken. 

Vanuit Maassluis, over de Maassluise Dijk, is het niet veel beter. Het lijkt erop alsof dit een verlaten stageplek is geweest van studenten ruimtelijke ordening die van hun mentor kregen te horen: ‘stop maar jongens, laat maar liggen. Hier is niets meer van te maken’. Helaas is de situatie vanuit Schiedam niet veel beter. De Hargalaan heeft een hoog Oost-Europees karakter en het nieuwe VFC-gebouw is het enige lichtpuntje. De amorfe doos die het gemeentebestuur heeft neergezet voor de afdeling stadsbeheer is mooi van lelijkheid. 

De afrit van de A20  (vanuit Schiedam) bij Holy heeft gelukkig een mooi kunstwerk, maar ook daar trekt het gemaal van de riolering onze aandacht. Niet veel beter is het bij de afslag van de snelweg die naar de Marathonweg leidt. Rommelig, onoverzichtelijk en niet uitnodigend.

Gelukkig is er nog een mooie toegang over: wie langs de Vaart het goede Vlaardingen binnenfietst, heeft een oogstrelende ervaring. Wat een entree! Diezelfde Vaart was dan ook een lichtpuntje als je over de A20 reed. Eventjes werd je als automobilist een blik gegund op een stukje natuurschoon en een grappige brug. Dat was natuurlijk teveel van het goede, dus moest dit mooie kijkje op Vlaardingen ontrokken worden aan het gezichtsveld door een ondoorzichtig geluidsscherm. Vlaardingen is als een mooie vrouw in een burka. Haar schoonheid blijft voor buitenstaanders goed verborgen. 

Ooit, toen ik nog in de gemeenteraad zat, heb ik een pleidooi gehouden om de ‘poorten van Vlaardingen’ wat op te leuken. En inderdaad verschenen er wat lichtkranten om de bezoeker beter te informeren. Maar hier bleef het bij. En dat terwijl het zo eenvoudig kan zijn: sloop wat van die vreselijke reclameborden, zet wat mooie bloembakken neer en strooi kwistig met wat attributen die herinneren aan het roemruchte verleden van onze stad zoals hier en daar een boei, een joon (grote dobbers waaraan de netten hingen) en andere attributen van de visserij. 

Het is natuurlijk een gegeven dat de A20 onze goede stad letterlijk en figuurlijk in twee stukken deelt. Tienduizenden automobilisten doen een indruk op van Vlaardingen vanaf de snelweg. Ook dat is niet echt uitnodigend terwijl Vlaardingen zoveel moois te bieden heeft. De grote vraag is dan ook hoe de toevallige toerist verleid kan worden om de afslag te nemen. Daar is meer voor nodig dan grote lichtbakens van Amerikaanse fastfoodketens. Daarnaast is er een geduchte concurrent bijgekomen. Het Maassluise gemeentebestuur handelt al jarenlang naar het motto: Maassluis Mooier Maken! Wie hun binnenstad bekijkt (zeker met de prachtig aangelichte objecten en de fontein), kan alleen maar constateren dat ze daarin geslaagd zijn. Vlaardingen Verrommelt Verder!