VLAARDINGEN – In 1894 overleed Balthazar Willem Theodorus Falck, op dat moment burgemeester van Vlaardingen. Hij volgde in 1883 Richard Adolphe Verploegh Chassé op en werd op zijn beurt opgevolgd door Pier Pruis. De namen van de Vlaardingse burgemeesters leven voort in de namen van lanen, pleinen en singels en straten: Burg. Pruissingel, Verploegh Chasséplein, Burg. Heusdenslaan, Van Linden van den Heuvellsingel… Ook burgemeester Falck heeft een eigen straat(je) maar toch wat minder prominent. Wij moesten in ieder geval Google Maps gebruiken om hem te vinden.
,,Na een langdurig en smartelijk lijden is te Vlaardingen, gisteravond tegen 11 uur, in de kracht van zijn leven overleden de heer jhr. mr. B. W.T. Falck, burgemeester dier gemeente. Jhr. Falck werd geboren te Gouderak, den 6 September 1851 en studeerde te Leiden in de rechten. Kort na zijn promotie, ving hij de ambtelijke loopbaan aan als adjunct-commies ter Provinciale Griffie van Zuid-Holland, welke betrekking hij bekleedde van 1 April 1878 tot denzelfden datum van 1881.
Op dat tijdstip verwisselde hij haar met het burgemeesterschap van Leerbroek, Meerkerk en Nieuwland. Slechts een paar jaar duurde zijn bestuur aldaar, tot hij werd geroepen tot de vervulling van dezelfde betrekking te Vlaardingen. Daar zag men zijne komst met verlangen tegemoet. Immers begon de gemeente zich hoe langer zoo meer te ontwikkelen en achtte men het terecht van groot belang dat aan haar hoofd een man kwam te staan, die met jeugdig vuur bezield was.
Op 1 Augustus 1883 aanvaardde jhr. Falck in eene openbare raadsvergadering, die door een talrijk publiek werd bijgewoond, zijne nieuwe functie met eene toespraak, waarin hij o.a. zeide: ,,Ernstig zal ik er naar streven de belangen der aan mijne zorgen toevertrouwde gemeente naar mijn beste weten te behartigen.’’
Trouw is hij deze belofte nagekomen. Aan zijn energiek optreden is het voor een goed deel te danken, dat in een 10-tal jaren zooveel belangrijke werken zijn tot stand gekomen. Wij noemen slechts: de waterleiding, de havenverbetering, de keersluis, de gemeentereiniging, de Havenbrug, den Schiedamschenweg en de Gedempte Biersloot. Sommige dezer werken waren zóó productief, dat aan belastingverhooging niet behoefde te worden gedacht. Bijzonder voordeelig was de aanleg van den Schiedamschenweg, die tengevolge had dat de gemeente zich aan de oostzijde sterk uitbreidde. Het cijfer der jaarlijksche erfpachten steeg daardoor met bijna f 10.000, terwijl de bevolking op 1 Januari 1883 bedragende 10.526 zielen, aangroeide tot circa 14.000.
Niet minder dan voor de welvaart, ijverde de overledene voor de belangen van het openbaar onderwijs. Voorstellen tot voorziening in de behoeften daarvan, werden door hem steeds met kracht en klem verdedigd. Altijd wist hij echter de gevoelens van andersdenkenden te verdedigen. Het gehalte van het politiekorps werd onder zijn bestuur veel verbeterd. Bij de toepassing van politievoorschriften werd met strikte rechtvaardigheid te werk gegaan.
Voor de ambtenaren, zoowel lagere als hoogere, was hij een humaan chef. Hoffelijk tegenover iedereen, was hij niet slechts een edelman in naam, maar ook met de daad. Wars van omwegen en zijpaden, stuurde hij immer recht op hel doel af. Om zijne uitstekende hoedanigheden van hoofd en hart, werd hij door arm en rijk geacht en geëerd.
Was de deelneming aan zijn ziekbed reeds groot, thans verkeert heel Vlaardingen onder den indruk van het droevig sterfgeval. Algemeen wordt gevoeld wat men in hem verliest. Mogen zijne weduwe en kinderen troost vinden bij de gedachte, dat hun echtgenoot en vader velen ten zegen is geweest!’’
Een aardige bijdrage is onder de titel Arm en rijk onderdak te vinden op
GeschiedenisvanVlaardingen.
