VLAARDINGER - Op de laatste dag van het jaar is de stemming in de rechtbank in Rotterdam ronduit mild. Dat is boffen voor een Vlaardingse los-werkman die terecht staat voor diefstal van een partij haringen. Een kwalijke zaak natuurlijk maar de algemene mening is toch wel dat een en ander voornamelijk de schuld is van... zijn vrouw!
Om geen al te misdadigen indruk achter te laten in het jaar dat heengegaan is, was de laatste strafzitting in 1902 niet één van hoog crimineelen aard; er stonden geen diep-ingrijpende feiten op de rol. Buiten een 5-tal delicten betreffende diefstal, beleediging en een strooperijtje, was de zitting gewijd aan overtredingen van de hondenbelasting. En zoo mild was de stemming, dat zelfs het O.M., de openbare aanklager, in de eerste zaak reeds vóór zijn requisitoir aan den beklaagde vragen stelde, die een gunstig licht moesten werpen op zijn ongeoorloofde daad.
De 42-jarige los-werkman P. B., te Vlaardingen, had, na zijn ontslag uit de gevangenis, waarin hij anderhalf jaar had doorgebracht voor diefstal, werk gekregen dat hem ongeveer ƒ 10 per week opleverde. Op 17 November was hij aan den arbeid op een zandaak, die in de Wilhelminahaven te Vlaardingen lag naast een haringlogger. Om half zes ging hij aan boord van dat schip en zag daar een partij haringen staan, die hij meenam en voor 85 cents verkocht. Toen ging hij brood en melk koopen, want zijn vrouw had hem geen eten laten brengen.
Hier zat nu juist de kneep. Het O. M. kreeg op een desbetreffende vraag ten antwoord, dat beklaagde zijn weekgeld thuisbrengt, maar meermalen door zijn vrouw zonder eten werd gelaten. Dit was ook van andere zijde bevestigd. Hier is dus het treurige feit, dat een man door de schuld van zijn vrouw tot misdaad komt. Dit werd ook door den officier in zijn requisitoir gereleveerd. Het bleek nog dat uit hetzelfde gezin, kort geleden, een kind heeft terecht gestaan voor diefstal, dat echter op getuigenis van zijn voormaligen onderwijzer, die ook al sprak van een slechte entourage, ontslagen werd van rechtsvervolging.
Geëischt werd een gevangenisstraf van drie maanden met aftrek van de preventieve hechtenis. De verdediger, mr. W. Van Traa, was dankbaar voor het humane requisitoir en vroeg met het oog op de langdurige preventieve hechtenis beklaagde’s onmiddellijke invrijheidsstelling. In dien zin was reeds een wenk gegeven. Na in raadkamer geweest te zijn, werd door de rechtbank gunstig op het verzoek beslist. Een goed besluit van dit jaar. Moge het nieuwe jaar den man een gelukkiger leven brengen.
