Stadsgedicht: De Vlaardingse Letteren

Bij het (Maassluisse?) reddingsplan van de Stadsbibliotheek Vlaardingen

De Vlaardingse letteren
zijn vervangen door getallen:
al jaren een lastpost
op de begroting. 

Het lijkt soms wel een loting,
tot de spoeling zo dun is
dat er niets meer te lezen valt.

Duizend woorden worden verschoten
voor de poten van de papieren tijger
die de boeken ingaat als bibliotheek,
in de rug genaaid en gebonden
overgeleverd aan een nieuwe haven.

Een begeerlijke furie
vlamt op bij het zien
van het kindje van de rekening,
aan de kant van onze stad
waar de zon altijd onder gaat. 

Ach, het is tenminste íets
dat één wijze uit het westen
nog het beste met haar voorheeft.