Verloren en gezocht: Stadsdichter Vlaardingen

Stadsdichter Jordy Dijkshoorn / Fotografie: Herman van Nieuwenhuizen

VLAARDINGEN - Kees Alderliesten, Teuntje Verheul–Vreugdenhil, Benne van der Velde, Aat Rolaff, Mirjam Poolster, Look J Boden, Marjoleine van Aperen en Jordy Dijkshoorn. De acht stadsdichters die Vlaardingen rijk is. Sommigen zijn niet meer onder ons, maar hun teksten blijven in de culturele geschiedenis van Vlaardingen voortleven.

Vlaardingen zoekt nu weer een nieuwe Stadsdichter, en je kunt tot 4 februari reageren. Dat is de laatste dag van de Poëzieweek 2026 die op 29 januari gestart is. Of eigenlijk kun je nog wel later reageren, want bij de oproep vanuit Kade 40 om te reageren met twee van je gedichten, of spoken word, is de datum al verlegd van 4 februari naar uiterlijk 15 februari. Het lijkt daardoor dat er tot nu toe nauwelijks gereageerd is op de oproep, en misschien al helemaal niet met kwalitatief goede inzendingen. Die kwaliteit leek overigens na het aftreden van de voor-voorlaatste Stadsdichter Look J Boden al verloren te zijn gegaan.

Je hoeft geen Vlaardinger te zijn

In 2024 is het woonplaatsbeginsel voor Stadsdichters losgelaten; Dijkshoorn woont niet in Vlaardingen hoewel hij er wel een deel van zijn leven doorbracht. In de oproep voor de nieuwe Stadsdichter die binnenkort moet aantreden staat dat ook al niet als eis vermeld. Al woon je in Leeuwarden, je kunt dan gewoon over Vlaardingen schrijven.

De afgelopen twee jaar is er weinig van de Stadsdichter vernomen. Natuurlijk heeft hij weleens wat geschreven, maar dat werd weer nergens zichtbaar, waar voorheen nog weleens werk en woorden beschikbaar waren voor de media. Als je niet binnen een paar meter van ‘de Stadsdichter aan het werk’ bij een optreden stond zou je niet hebben vermoed dat Vlaardingen er eentje had. Of eigenlijk twee, want er is ook nog een junior versie. Tekenend is het daarom dat afgelopen week de kinderen op basisschool De Avonturijn kennismaakten met de Stadsdichter… van Schiedam , Kershawn Rijssel.

Het gemis van en de zoektocht naar een nieuwe Stadsdichter voor Vlaardingen hebben we getracht te verwoorden in een gedicht. Wat nu nog rest is heimwee en verlangen naar de poëziemiddagen bij Ton en Eva Stolk in de tuin van hun woning aan de Westhavenkade, of de voordrachten bij verdwenen evenementen als de Nacht van de Nacht.

Verloren en gezocht: Stadsdichter Vlaardingen

Vlaardingen zoekt haar stem, de negende in rijen,

een stad die wacht op taal, hoorbaar en leesbaar klaar;

nummer acht was zelden echt daar,

zijn woorden bleven stil tussen kaden en pleinen.

Men fluistert langs de Nieuwe Maas, in straten vol schijnen,

dat poëzie moet ademen, zichtbaar en klaar;

maar echo’s bleven dun, het papier bleef maar

leeg in vitrines waar regels konden verschijnen.

Nog heeft zich niemand gemeld in dit zoeklicht,

bij Kade 40 staat de deur open,

de inbox zwijgt, de stad houdt haar adem in, licht.

Wie schrijft zich los, laat Vlaardingen weer lopen—

naar zinnen die klinken, gedragen en dicht,

tot nummer negen de stilte durft te slopen.