Stadsgedicht: Kom je bij me eten?

Ik loop naast jou door onze straten

Mijn fiets staat bij je om de hoek

Maar jij blijft een gesloten boek

zolang wij samen niet gaan praten

Ik zie je op het schoolplein staan

en bij de bus wachten we samen

We kijken door dezelfde ramen

wanneer wij door de stad heengaan

Wil je wel samen met me eten

Mag ik delen in jouw tijd

Vertel wat jij niet wilt vergeten

dan delen we onze werkelijkheid

We raakten thuis in vreemde aarde

Mijn deur staat open juist vandaag

Verbinding krijgt een nieuwe waarde

geeft antwoord op een oude vraag

Waar we thuis zijn, ligt een haven

Waar we thuis zijn, is het feest

Waar we thuis zijn, mag je vragen

wie we zijn en zijn geweest

Mirjam Poolster