VIDV: Olijven plukken in Pilion

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Cora Vlug (Verenigde Staten) en vandaag met Wilma Hollander (Griekenland). 

Ons schiereiland is niet zo heel erg groot. In tweeënhalf uur rijd je van het uiterste noorden naar het uiterste zuiden, en de rit van west naar oost, oftewel van de Pagasitische Golf naar de Egeïsche Zee, is maar een klein uurtje. Het aantal vaste inwoners van het schiereiland zelf kan ik nergens vinden, maar veel kunnen het er niet zijn. Ons eigen dorp telt er zo'n 250, en ik schat dat het totaal aantal Pilion-bewoners ergens rond de 10.000 zal liggen. We hebben ook een zeer beperkte infrastructuur: één provinciale weg – de tweebaanskustweg die van noord naar zuid loopt – en op strategische punten een paar geasfalteerde vertakkingen naar de dorpen in het oosten. 

Met zo weinig inwoners is het geen wonder dat er in onze regio nog een echte plattelandssfeer heerst. Elkaar gedag zeggen, een praatje maken, zelfs een totaal vreemde een lift geven naar het dichtstbijzijnde dorp... het is allemaal heel normaal. Zeker in de winter, nu de toeristen weg zijn en we weer 'onder elkaar' zijn. Juist in deze tijd vind ik het heerlijk om een beetje 'de toerist' uit te hangen, want de temperaturen zijn uitstekend geschikt om mooie wandelingen te maken. Bovendien is de natuur door de prachtige herfstkleuren weer heel anders dan in het voorjaar. 

Als je nu gaat wandelen, zie je overal de netten hangen die tijdens het plukken over de grond uitgespreid worden om de met een bamboestok uit de boom gerammelde olijven op te vangen, want deze maand is de olijvenpluk begonnen. Een hele klus, want de olijven worden handmatig geplukt, uitgezocht, ingemaakt of tot olijfolie verwerkt. Een proces dat zeer tijdrovend is en tot na de kerst duurt. Veel olijfgaarden liggen op berghellingen, waardoor het terrein moeilijk te bereiken en het afvoeren van de volle kratten zwaar werk is. Soms is het nodig om voor het rammelen hoog in de bomen te klimmen, wat het er allemaal niet makkelijker op maakt. Ieder jaar valt er wel een aantal plukkers naar beneden, met meer of minder ernstig letsel tot gevolg. 

Ik heb me nooit geroepen gevoeld om die groene of zwarte ronde dingen uit de bomen te rammelen, ondanks de vele uitnodigingen daartoe. Er zijn mensen die er gek op zijn – en ik geef het volmondig toe: het is natuurlijk ook best leuk, zo'n hele dag met elkaar buiten in de natuur doorbrengen. Maar ik persoonlijk zie er de lol niet van in. Uren op de knieën over de grond kruipen, met een stok boven je hoofd in bomen porren, zware kratten naar honderden meters verderop geparkeerde auto's sjouwen... het is aan mij niet besteed. Zou ik echter in Nederland wonen en horen dat er een speciale olijven-pluk-reis naar Pilion werd georganiseerd... ja, dat is natuurlijk iets anders. Dan is het net zoiets als een druiven-pluk-vakantie in Frankrijk, een paarden-ranch-vakantie in Montana of een kookvakantie in Toscane. Toch? 

Tot op heden waren er geen reisorganisaties die een dergelijke reis naar Pilion aanboden, omdat er überhaupt maar weinig organisaties zijn die Pilion in het vakantieprogramma hebben. Terwijl het voor ons mooie schiereiland juist zo belangrijk is om meer mensen van 'buiten' over de vloer te krijgen. Vandaar ook deze sluikreclame: mocht u zin, tijd en geld hebben om een kijkje te komen nemen in herfstig Pilion en tegelijkertijd van alles willen leren over olijven, olijfolie en olijvenpersen, dan kunt u met Ross Holidays op 8 december een weekje deze kant op komen. En wie weet, komt u mij dan ook nog een avondje tegen ;-)