VIDV: Veel te kort!

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Cora Vlug (Verenigde Staten), Wilma Hollander (Griekenland) en vandaag met Chiara van der Linden (Haïti).

Anderhalve maand Haïti is veel te kort. Toch durf ik te zeggen dat niets voor niets is geweest, want de resultaten mogen er zijn. De liefde voor Haïti en zijn inwoners vult dagelijks mijn hart met nieuwe liefde en ik zou het dan ook voor geen goud meer willen missen. Momenten van geluk en blijdschap, maar ook momenten van woede, onmacht, pijn en verdriet.

Waar moet ik beginnen en waar zal ik eindigen? Nee.. een einde is er niet, enkel een begin. Kinderen rondrennend op veldjes, het bezoeken van scholen, het geven van Engelse lessen, vergaderingen van uren en ritjes op de motor waar geen einde aan leek te komen. Nog dagen na mijn aankomst in Nederland voelde mijn rug beurs en pijnlijk aan. Er kwam ineens heel veel op mij af en ik probeerde mijn hoofd boven water te houden. Er was zo veel gebeurd in de afgelopen maanden, maar bovenal, er moest nog zo veel gebeuren. De wedstrijden verliepen rustig en geheel volgens plan. Ogen die echt lachten en kinderen in hun gekleurde outfits. Vele toeschouwers kwamen kijken. Ik sprak met een groepje jongeren die minimaal een uur hadden gelopen alleen om de finale te kunnen zien. De sfeer was fantastisch en er werd dan ook nog lang nagefeest toen de winnaar uiteindelijk bekend was gemaakt.

Twee tot drie keer per week was aan mij de eer om Engelse lessen te geven aan docenten van verschillende scholen. Engels is een wereldtaal, maar waar kan je het leren als iedereen maar drie woorden spreekt? Een begin hebben we kunnen maken. En iedere docent in mijn klas heeft nu diverse middelen om door te gaan in de tijd dat ik er niet ben. Van de week gehoord dat ze regelmatig bij elkaar komen om samen te studeren.

Als klap op de vuurplein heeft de stichting Together Joyful Haïti dit jaar 31 kinderen voor de komende zes jaar aan een volledige basiseducatie kunnen helpen.  Kinderen die zonder deze steun niet naar school hadden kunnen gaan en dus getekend zouden zijn voor de rest van hun leven. Een plezierige dag heb ik mogen doorbrengen op Ecole Jericho te Foison. Mooie mensen heb ik ontmoet en bijzondere gesprekken heb ik mogen voeren. Een geweldige school waar keihard gewerkt wordt. Thuiskomen was moeilijk. Ik was blij weer bij mijn familie en vrienden te zijn, maar Haïti was overal; in mijn dromen en in mijn dagelijks leven. In anderhalve maand was ik mijn Nederlandse ritme totaal verloren. Na drie weken thuis te zijn heb ik mijzelf redelijk herpakt, al kan ik merken dat mijn ervaringen van de afgelopen anderhalf jaar mij nog dagelijks veranderen. Ik kijk 2015 recht in de ogen aan. Ik ben op weg naar een toekomst die ik me nooit had voorgesteld, een toekomst waar dromen werkelijkheid worden.

Bedankt lezers, familie, vrienden, donateurs en vrijwilligers. Jullie zijn geweldig en ik wens jullie de beste wensen voor het aankomende jaar. Mogen de sterren je verdriet doen verdwijnen, mogen de bloemen je hart vullen met schoonheid en boven al, dat al je dromen maar mogen uitkomen!

Wil jij om de hoogte blijven en meer lezen over alles wat ik doe en nog ga doen? Vind ons op Facebook onder de naam Together Joyful Haïti of bekijk onze website op www.togetherjoyfulhaiti.org.