VIDV: 'Wereld'beroemde schelvispekel

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Wilma Hollander (Griekenland) en vandaag Cora Vlug (Verenigde Staten).

Een maand of twee geleden las ik dat de Travel Channel aandacht zou besteden aan Nederland. Natuurlijk moet je dat dan gaan bekijken wanneer je ver weg van Nederland woont. Het is altijd leuk om bekende beelden uit je vaderland te zien. Wel jammer dat het eigenlijk altijd over Amsterdam gaat. Alsof Nederland niks anders te bieden heeft dan Amsterdam. Maakt me ook altijd een beetje boos. Vroeger associeerden buitenlanders Nederland met tulpen, klompen en molens, maar tegenwoordig is dat Amsterdam, hoeren en marihuana. Echt jammer vind ik dat.

Deze tv-show op Travel Channel is genaamd the Booze Traveler. Deze Booze Traveler Jack gaat de hele wereld over om bijzondere drankjes te vinden en te proeven. Hij zegt zelf dat hij de beste baan heeft en ik denk dat een hoop mensen ook jaloers op hem zijn. Ik heb m’n tv geprogrammeerd om het op te nemen, met de gedachte dat het wel weer over Amsterdam zou gaan en zowiezo Heineken bier en misschien dat hij ook in Schiedam belandt bij de Bols jenever.

Ook de tv-show Househunters International was een keer in Nederland. Een Nederlander die een aantal jaren in Amerika had gewoond ging terug en wilde een woonboot kopen. Heel leuk om te zien, maar weer Amsterdam.

Toch maar voor gaan zitten. The Booze Traveler in the Netherlands. Jack komt aan in …..juist Amsterdam. Hij gaat naar een museum…..nee niet het Rijksmuseum, maar Red Light Secrets museum. Hij maakt een rondvaart en fietst mee op een Beerbike. Gelukkig vertelt hij ook ondertussen nog waar Nederland ook beroemd door is. Veel uitvindingen, gewoontes en wetten waar we trots op mogen zijn. Ook een bezoekje aan de drag queen olympics. Dat kan alleen maar in Amsterdam. Allemaal fantastisch om te zien. Ook een verhaal over de Oost Indische compagnie.

En dan opeens een brug in beeld. Hé, die brug ken ik!!! Even terug spoelen… ja hoor!!!! Vlaardingen!!!!  Ik zit te stuiteren op m’n stoel. Even Léon erbij roepen. Hij zit z’n krantje te lezen… We gaan er even samen voor zitten. Het is echt een vreemde gewaarwording hoor, als je je geboortestad op tv ziet en je zit 6.000 kilometer verderop. En dan zit hij ook nog vier deuren naast het huis waar ik gewoond heb als puber. Jack zit gezellig met een aantal mensen op een terras op de Westhavenkade. En weer begin ik te stuiteren op de bank…..m’n nicht Bea met het Shantykoor zitten ook gezellig aan de Schelvispekel en zingen er een lied over.

Jack probeert ook nog het woord Schelvispekel uit te spreken, wat hem redelijk lukt. Ik struikel ook nog weleens over Engelse woorden, die niet lekker eruit komen. Toen ik hier pas woonde, schaamde ik me daar best wel een beetje voor. Nu weet ik beter en het kan me niets schelen.

Zolang de Amerikaan mijn achternaam niet goed uitspreekt mag ik Engelse woorden verkeerd uitspreken. Hij kreeg overigens ook hetzelfde verhaal te horen als ik hier altijd vertel, over de Tweede Wereldoorlog. Dat vertelde m’n vader en ben ik nooit vergeten. Wanneer men twijfelde of ze te doen hadden met een Duitse spion of niet, dan moest deze het woord Scheveningen uitspreken. Kon hij dat niet, dan was dat einde spion. Jack de Booze Traveler vond dit wel wat luguber. De haring was ie ook geen fan van.  Al met al helemaal te gek om dit te zien. Het hele verhaal over de Schelvispekel en het advocaatje met slagroom voor de dames. Ik heb genoten.

Als je de aflevering nog niet hebt gezien is ie op Youtube te vinden of op de Vlaardingen24 website en facebook. Zeker de moeite waard om even te kijken.

In de verkiezingstijd komt Nederland ook nogal eens ter sprake. Als er weer eens een debat gevoerd wordt over euthanasie, ziektekostenverzekering, homohuwelijk en noem al die vooruitstrevende onderwerpen maar op. Dan wordt Nederland vaak als voorbeeld genoemd. Meestal goed, maar soms worden we gezien als moordenaars. Ik moet er wel bij zeggen dat het de Republikeinen zijn die ons in het verkeerde daglicht stellen. Neem de verkiezingen van 2008 en 2012. De euthanasiewet kwam ter sprake en Nederland werd als slecht voorbeeld erbij gehaald. Er was één kandidaat die onze euthanasiewet vergeleek met Nazi-praktijken. Een andere kandidaat zat glashard te beweren dat in Nederland de bejaarde mensen polsbandjes dragen met de tekst 'niet euthanaseren'!!  Dit voor het geval ze naar een ziekenhuis moeten, want daar geven dokters je gewoon een spuit als je oud bent. En de mensen in het publiek geloven het ook nog. Kan ik me de volgende dag weer verdedigen en alles goed praten en vertellen hoe het allemaal werkelijk in elkaar zit. Gelukkig weet de gemiddelde Amerikaan wel beter, maar toch kan ik er elke keer weer boos over worden. Het is zo dom. Doe eerst eens goed je huiswerk.

Maar dan staat er weer een geweldig filmpje over fietspaden in Nederland op Internet en gaat de halve wereld over. Dan wil elke Amerikaanse vriendin wel met me mee naar Nederland om een fietstocht te maken. Ik houd helemaal niet van fietsen, dus daar begin ik niet aan, maar het is wel weer grappig.

Na zo’n uitzending van the Booze Traveler over Nederland krijg je toch een beetje de kriebels. Natuurlijk wordt zo’n programma opgenomen wanneer de zon volop schijnt, de straten zijn schoon, geen poep op de stoep, geen mayonaise tegen de winkelruit. Daar kon mijn moeder altijd zo boos over worden. We woonden naast café Petrus op de Westhavenkade. Je kon er vergif op innemen dat op zaterdag ochtend en zondag ochtend de mayonaise tegen de voordeur of de ramen gekwakt zat. De kroegenlopers (zoals m’n moeder ze noemde) kwamen bezopen de kroeg uit en gingen nog even bij Harteveld een patatje halen.  Wanneer ze genoeg hadden kwakten ze de rest tegen onze ramen. Of ze kotste het weer uit vlak voor onze voordeur. Kijk, dat laten ze niet zien op tv. Het regent niet, de auto’s rijden niet als gekken voorbij en je krijgt geen grote mond als je er wat van zegt. Ieder huisje, of in dit geval, ieder landje heeft z’n kruisje. Nederland is mooi en gezellig, maar heeft z’n gebreken. USA is mooier en heeft nog veel meer gebreken. Het was ieder geval leuk om m’n haringstad te zien en wat bekende gezichten. Een mooie uitzending die ik vol trots aan de Amerikanen kan aanbevelen om te bekijken.