VL-ID-VR: Oog in oog

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vier Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Bart van Zessen (Argentinië), Chiara van der Linden (Haïti), Wilma Hollander (Griekenland) en vandaag Antoinette van de Water (Thailand/Borneo).

Met het gevoel alsof ik in een oven zit te werken, hierbij een verslagje vanuit Thailand. Maart en april zijn de droogste en heetste maanden hier. Menig Vlaardinger verlangt daar vast naar, maar erg prettig is het niet. Er zijn veel bosbranden, wat voor enorme luchtvervuiling zorgt. Veel mensen gaan nu dan ook met een mondkapje de straat op. Net als de bossen, snak ik inmiddels ook naar regen. Voor mijn werk heeft dit ook gevolgen. Wilde olifanten en hun habitat worden door bosbranden bedreigd. En alle jonge boompjes die we geplant hebben, kunnen in een klap door een bosbrand verwoest worden. Onze belangrijkste activiteit deze maanden is dus brandbestrijding. Vervelend werk, maar het moet gedaan worden. Gelukkig is het zelfs voor deze activiteit niet moeilijk vrijwilligers te vinden.

Zo hebben we onlangs een brandpreventie-team kunnen samenstellen van 35 vrijwilligers uit 15 verschillende landen: Thailand, Cambodja, Nieuw Zeeland, Australië, Duitsland, Nederland, Canada, Korea, Japan, USA, Filipijnen, Pakistan, Polen, Italië en Slowakije. Drie internationale scholen hebben geholpen met de organisatie van een eco camp, en hun studenten gaan na het weekend presentaties houden om de rest van hun school ook enthousiast te maken over de bescherming van wilde olifanten en hun bossen. De studenten kwamen ons een lang weekend helpen met een aantal bosherstelprojecten, brandbestrijding en om meer te leren over de situatie van olifanten in Thailand.

Op vrijdag begonnen we met het leukste onderdeel; het programma, om de passie voor olifanten gelijk aan te zwengelen. op het project Erawan Elephants Paradise konden de studenten olifanten voeden, terwijl ze een introductie kregen over het lot van olifanten in gevangenschap. Daarna gingen we actief aan de slag om dit diervriendelijke project te ondersteunen, met het planten van bananenbomen. Hierna doken de leerlingen de rivier in, waar de olifanten al lagen te badderen. Een groot waterfeest, waarvan iedereen genoot. De olifanten stelen de show, door af en toe onder water te duiken of water over hun rug te spuiten. Een stuk verder in de rivier zagen de kinderen ineens werkolifanten verschijnen, met toeristen op hun rug. De olifanten schokken in de hitte vooruit, niet in staat om verkoeling in de rivier te zoeken. Zelfs voor de toeristen op de rug leek het een kwelling. Even stonden de studenten en de toeristen oog in oog, en het contrast kon haast niet groter zijn. Ik hoefde de kinderen daarna niet meer uit te leggen dat diervriendelijk toerisme mogelijk is, en voor olifanten én mensen veel leuker is.

Die avond hebben we een avontuurlijke overnachtingsplek: een vlot op de rivier Kwai, midden in het nationaal park Sai Yok. Het vlot werd eerst stroomopwaarts gesleept, waarna we overboord moesten springen om met zwemvesten aan naar een waterval te drijven. Daar kwam ons vlot ons weer ophalen. Het anker ging later uit op een rustige plekje, waarna het eten geserveerd werd. Die avond hebben we een boeiende discussie over het vangen en trainen van olifanten, en diervriendelijke alternatieven voor olifanten in gevangenschap. Daarna duikt iedereen gelijk zijn slaapzak in, want de volgende ochtend begint het zware werk: brandbestrijding! 

Met bladblazers, harken, scheppen en vegers creëren we die ochtend ‘firebreaks’, die bosbranden vertragen en brandpreventie teams goede toegang geven om brand te blussen. Alhoewel het vreselijk heet en stoffig werk is, gaan we als een speer. Geen van de studenten klaagt, de klus moet zo snel mogelijk geklaard worden. ’s Middags hebben we gelukkig een activiteit met water: het bouwen van kleine dammen, waardoor er meertjes ontstaan waar olifanten en andere dieren kunnen drinken. Na zelf een duik genomen te hebben, slaan we het camp op bij de rangers van Salakpra Wildlife Sanctuary. We hopen die nacht olifanten te kunnen spotten, maar helaas kiezen de olifanten voor een andere route om bij de rivier te komen. Spannend is het wel, de hele nacht afvragend wat voor geluiden er uit de jungle komen. 

De volgende ochtend worden we gewekt door een natuurlijke wekker, een koor van krekels bij zonsopgang. We gaan gelijk aan de slag met het maken van ‘salt licks’. Door erosie en droogte, is de kwaliteit van de grond erg achteruit gegaan. Olifanten eten vaak klei, dat benodigde mineralen bevat. Daarom maken wij deze putten nu zelf, door simpelweg zout en mineralen met de grond te mixen. Onderweg naar de boomkwekerij verzamelen we zaden, die we later in de kwekerij ontkiemen. In de kwekerij krijgen de studenten een mini cursus herbebossing en kunnen ze helpen met het potten van reeds ontkiemde zaden. Tijdens dit relaxte werk ontstaat een discussie over hoe alles in de natuur met elkaar verbonden is, waarom olifanten sleutelsoorten zijn en hoe belangrijk het is om ze te beschermen. De bus staat daarna klaar om terug naar Bangkok te rijden. Iedereen verlangt naar een warme douche en een comfortabel bed. De volgende dag stromen de e-mails binnen: van studenten die met hun presentaties bezig zijn, vragen over de discussies die we gehad hebben, bedankjes voor het inspirerende weekend, en een boeking voor het volgende eco camp. Soms lijkt het werk een druppel op een gloeiende plaat, maar een verschil maken we zeker!