Vlaardingse gedichtendag... zonder Stadsdichter

VLAAARDINGEN - Het College van Burgemeester en Wethouders heeft besloten om de functie van Stadsdichter niet langer meer in stand te houden. Hoewel er eind vorig jaar een wedstrijd werd uitgeschreven, wilde het College geen nieuwe Stadsdichter installeren. De winnaar van de wedstrijd, de 41-jarige kunstenaar en ondernemer Look J. Boden, is onaangenaam verrast. ,,Natuurlijk óók omdat ik niet officieel benoemd wordt, maar vooral omdat er te elfder ure wordt beslist dat de hele functie niet meer vanuit de Gemeente wordt georganiseerd. De uitnodigingen lagen al klaar.'' 

Tot 2012 werden alle nieuwe kandidaten door de zittende Stadsdichters voorgedragen. Kees Alderliesten benoemde Teuntje Verheul-Vreugdenhil. Daarna volgden Benne van der Velde, Aat Rolaff en Mirjam Poolster. Laatstgenoemde heeft deze traditie verbroken, en organiseerde een wedstrijd. 

Nota bene onder het toeziend oog van burgemeester Bert Blase, die als technisch voorzitter optrad, werd het werk van Boden als beste beoordeeld. Pas ná de vergadering werd zijn naam bij de juryleden bekend gemaakt. ..Gelukkig maar'', zegt de winnaar opgelucht. ,,Mirjam en ik zijn getrouwd, dus de link van vriendjespolitiek kan snel worden gelegd. Maar als zij me direct had voorgedragen, had ik het doelbewust afgewezen, hoe graag ik de functie ook wilde. Ik ben daar altijd heel strikt in. Mirjam had geen idee dat ik meedeed. Dus we waren apart van elkaar prettig verrast dat ik voorgedragen zou worden als Stadsdichter.''
 

Nut en noodzaak

De uitnodigingen lagen al op de postkamer van het Stadskantoor toen er op de rem werd getrapt. In zijn vergadering van 20 januari zou het College van Burgemeester en Wethouders de officiële goedkeuring geven. ,,Ik kreeg het bericht aan het eind van de middag. Ik was verbijsterd'', zegt Boden. ,,Eerst nog dacht ik dat het erom ging dat Mirjam en ik getrouwd zijn, maar het argument bleek gericht op het nut en de noodzaak van de functie. ‘Er was toch al geen geld voor, dus laten we de functie dan maar schrappen. Dit is een particuliere aangelegenheid.’ Zo heb ik het bericht begrepen. In mijn ogen is de Stadsdichter een ambassadeur van de kunst in het algemeen en van de taal in het bijzonder. Daarom vind ik ook dat het een officiële gemeentelijke functie zou moeten blijven, al is het een onbetaalde baan.'' 

Boden sloeg er de Voorjaarsnota van 2014 nog even op na. ,,De gemeenteraad heeft vorig jaar voorgesteld het budget van de Stadsdichter te schrappen, maar wel opgeroepen hem als ceremoniële functie te behouden. Volgens mij heeft het College hiertegen niets ingebracht. Om zomaar te beslissen de functie zonder pardon van het culturele tableau te schrappen, vind ik geen goed signaal naar de laatste Stadsdichter toe, niet naar de beoogde Stadsdichter, maar zeker ook niet naar de betrokken ambtenaren en de deelnemers aan de wedstrijd. Er zijn verwachtingen gewekt, dus ik heb een verzoek ingediend om het besluit op de één of andere manier om te buigen. Laten we hopen dat het College een verstandig besluit neemt en het culturele kind niet met het Vlaardingse waswater weggooit. Om geld zal het niet gaan, louter om een stevige stem die de cultuur vertegenwoordigt. Daar maak ik me al 20 jaar druk om, en zal dat ook blijven doen.''