Column: Effe een BN'er bellen

U, meest als gewoon lid van het volk, maakt dit zelden of nooit mee. Maar ik ben een zogenaamde BN'er. Dus ontvang ik al decennia lang mailtjes en brieven met de meestal eensluidende teksten die ik u dit keer eens niet wil onthouden. 'Geachte heer van Toor'… Begint de brief of mail met deze aanhef dan treed alarmfase 4 in werking en klinkt er door mijn interne luidsprekers: Achtung, achtung! Bas! Wakker worden. Ze hebben het weer op je poen voorzien!!! 

En deze aanhef werd mij nu door een opgewekte media getrainde manspersoon door de telefoon gedaan. 'Dag meneer. Spreek ik met Bassie?' Ik zei: 'Nou bijna goed. U spreekt met Bas van Toor, de man die voor Bassie speelt.' 'Ja, ja, ik begrijp het.' En toen op de ouwe-jongens-krentenbrood-toer. 'U woont toch in Vlaardingen hé?' Ik zei: 'Ja, al 70 jaar, goed geraden. U mag nog een keer gooien.' 'Nou, u bent mij er eentje hoor.' Hoorde ik Kees Schilperoort door de telefoon zeggen. En toen: 'Nou Bassie, wij gaan in Vlaardingen een grote Veilig Verkeer actie organiseren voor de schoolgaande jeugd. Omdat er met name bij de schoolgaande jeugd zoveel ongelukken gebeuren, met alle nare gevolgen van dien.

Ik zei: 'Een leuk en goed idee. Daarom zongen wij dertig jaar geleden al op tv: Kijk links en rechts en nog een keer als je oversteken moet. Wij hebben ook nog veel opnames gemaakt voor onze TROS Stop Stap show, een verkeersshow. Hiervan hebben wij dertig shows voor de TROS gemaakt en heel veel opnames zijn in Vlaardingen opgenomen. Als jullie materiaal daarvan willen hebben, laat mij dat horen. Dan regel ik dat met broer Aad. 

Nou, nee dat was niet de bedoeling. Ik dacht: Bas, nog niet aanslaan. Laat hem nog even aan het aas sabbelen. Dus zei ik: 'Nou mij dunkt, een mooi aanbod, dacht ik zo.' Die dertig opnames hebben ons 25 jaar geleden circa 250.000 gulden gekost en hebben we het geld er alleen uit gehaald via de dvd-verkoop.  Want de TROS was niet zo scheutig met geld geven. 'Nou nee, wij gaan zelf nieuwe opnames maken.' 'Oh, u wilt dat ik dan mee doe? Nou, dat kan dan ook een keertje.' 'Nee? Ja, wat wilt u dan van mij?' 

'Nou, wij dachten meer aan een door u te schenken sponsorbedrag.' 'Oh, u wilt alleen maar geld van mij.' zei ik met de van mij bekende schaterlach. 'Ja, juist. Dat bedoel ik.' zei Kees Schilperoort weer. 'Mag ik u dan iets vragen?' 'Natuurlijk Meneer van Toor.' En ik dacht: verrek, hij zegt nu opeens meneer tegen mij. 'Wat wilt u weten?' Waarop ik met een droge stem zei: 'Hoe laat heeft u het momenteel?' Waarop Kees Schilperoort verbaasd zei: 'Half vier meneer van Toor.' Ik weer: 'Nou, dat komt goed uit. Want elke dinsdagmiddag komt er altijd om vier uur iemand mijn kont kussen, maar die kan vandaag niet. Zou u dit misschien vanmiddag willen doen?' En ik legde zachtjes de telefoon op de haak. 

De man kon slecht tegen zijn verlies. Want tien minuten later ging de telefoon weer. Ik nam op en zei: 'Met van Toor.' Toen klonk er pesterig: 'Pietetepietepietepiet!' Nou, ik had toch wel iets originelers verwacht van hem. Hij had toch mediatraining gehad? 

Lezer kijk uit. In deze maanden zijn de goede doelen roofridders weer op pad. U wordt niet beroofd door een Syriër, Irakees of Iranees, maar gewoon door een blanke Nederlandse telefonische oplichter. Bij mij kwamen er deze week al weer vier voorbij. O.a. de CliniClowns. Of ik dus als clown mijn gage wilde geven aan een clown die via het normale circuit niet aan de bak komt. Ook belden er lui van die totaal nutteloze Stadsgids van Vlaardingen. Heb je een schilder of klusjesman nodig, dan moet je gewoon effe Googlen op schilders etc. Geef toch geen geld uit voor een advertentie die toch niet gelezen wordt. 

Ook leuk was de vraag of ik geld wilde geven om mee te strijden tegen de kinderprostitutie in India. Ik vroeg: 'Hoe ga je dat aanpakken dan?' 'Ja,' was het antwoord, 'daar beraden wij ons momenteel nog op.' Dus ze hebben nog geen idee, maar willen alvast wel de poen. Geen idee hoe dat dan moet. Misschien geld geven aan die pooiers aldaar zodat ze met die meisjes een dagje naar een pretpark kunnen. Of het aan de politie geven zodat die gewoon het werk doen waar ze voor betaald wordt. 

Maar troost u. Ook ik trapte verleden najaar in een lulverhaal van een Belg uit Hasselt die vroeg of ik gratis wilde optreden met vele andere artiesten tijdens een liefdadigheidsdiner ten bate van een kind met een nare ziekte. 

Het 'diner': Een pruik van spaghetti en een grote klodder tomatensaus kostte 5 Euro inclusief een biertje of een flesje fris. De stemming was opperbest en iedereen zong uit hoge borst mee en had het best naar zijn zin. Achter de bühne werd ook nog gefeest. Want ik telde elf lege en nog dertien volle flessen champagne van een goed merk. Men nam het mij ook nog kwalijk dat ik na afloop gelijk weg ging en niet even mee bleef feesten op het grote succes.

Grote succes? Succes verdomme... over de rug van een ziek kind van 4 jaar. 

'Amai meneer Bassie, het gaat alweer goed met het manneke hé. Dat moet gij ook niet vergeten hè.' Ik stapte maar gauw, nog geschminkt, achter het stuur. Op de terugweg keek ik in de achteruitkijkspiegel, waar ik achter een elastiekje altijd mijn tankbonnetjes stop en zag het bonnetje van 50 Euro van vandaag wat uit mijn eigen zak betaald was. Naast het bonnetje zag ik in de spiegel mijn geschminkte kop en dacht: Kijk, zo ziet nou een Vlaardingse boerenlul er nou uit. Klootzak. Effe 400 kilometer rijden voor nop. 

Ik hoorde laatst van een 'medeslachtoffer artiest' dat die organisator van de opbrengst met het kind en de moeder een weekje naar een bungalowpark zijn gegaan omdat ze een verzetje nodig hadden. Nou, zij had heel veel verzet. Want die moeder was in verwachting van die organisator.