Categorieën

Service

Niet zoo met de voeten stampen!

Niet zoo met de voeten stampen!
Nieuws

Niet zoo met de voeten stampen!

  • Erik Meijer
  • 26-11-2012
  • Nieuws
Niet zoo met de voeten stampen!
[caption id="attachment_9512" align="alignnone" width="512"] Zaal de Harmonie[/caption] VLAARDINGEN - De verslaggever van de krant is zeer te spreken over het concert dat Euphonia in 1909 geeft in een afgeladen Zaal De Harmonie. Het koor, de solisten, de muzikanten... allemaal krijgen ze waardering. Jammer dan toch dat de heer De Vries, directeur van het koor, zo hinderlijk met zijn voeten zit te stampen. ,,De Christelijke zangvereeniging Euphonia, directeur H. De Vries, gaf gisteravond een concert in de zaal Harmonie. Voor dit concert was buitengewoon veel belangstelling zoodat reeds voor den vastgestelden, tijd de zaal stampvol was. Het programma werd geopend door het koor met ‘Frühlings-Botschaft’ van Niels W. Gade, welk nummer reeds direct aanleiding gaf tot waardeering. Vooral de bassen en sopranen voldeden hierin goed. Mevr. G. Vogel, die hierna een Aria aus ‘der Schöpfung’ voordroeg, deed zich als een hoogstbegaafde zangeres kennen. Zij beschikt over een mooi, frisch geluid en uiterst beschaafde voordracht. De kennismaking met deze zangeres was voor de aanwezigen een genot.  De heer Niels Vogel bleek een violist te zijn waarvan men niet genoeg kreeg om naar te luisteren. Hij is degelijk technisch ontwikkeld en beschikt over groote vastheid van stokvoering. Zijn sonate van G. Tartini, was prachtig. Aan zijn mooi instrument ontwikkelde hij de zuiverste tonen. Het laatste woord voor de pauze was weder aan het koor en de sopraansolo, met Psalm 100 in Hollandschen tekst, dat zeer goed werd uitgevoerd. Toch hooren we liever dezen Psalm in het Duitsch.  Na een zeer korte rustpoos kregen we te hooren Psalm 98 van Felix Mendelssohn Bartholdy, uitgevoerd door Euphonia en de Oratoriumvereeniging, bij elkander een 200 zangeressen en zangers. Dit nummer maakte een machtigen indruk. Schoon klonken hierin vooral de sopranen, terwijl het stevige inzetten der bassen vermelding verdient. De voordracht was uitmuntend, terwijl goed acht werd gegeven op teekens en articulatie. De heer Vogel speelde hierop eerst alleen Andante van Joh. S. Bach en daarna met den heer De Vries (piano) Aria van J. Mattheson en „Menuet" van W. A. Mozart. Vooral met het laatste oogstten beide musici een storm van applaus.  De sopraan mevr. Vogel zong hierna een vijftal aardige Hollandsche liedekes, waarvan zijzelf de maakster was. Door haar mooi orgaan maar nog meer door haar voordracht, hoe schalksch droeg zij o.a. ‘Poesjenel’, ‘Mijn Geitje’ en ‘Een dansje op de Hei’ voor, oogstte zij zoo’n bijval, dat zij een bijnummertje gaf. Het laatste nummer: Cantate ‘Nun ist das Heil’ van Joh. S. Bach, voor Euphonia en de Oratoriumvereeniging, een zeer zwaar nummer, viel eenigszins tegen.  Alleen nog een kleine opmerking aan den heer De Vries en wel deze, om niet meer, zooals bij het laatste nummer bijvoorbeeld zoo met zijn voeten te stampen, daar dit zeer hinderlijk was.’’