VIDV: Independence Day
- Cora Vlug
- 31-07-2016
- Nieuws
Op de ‘4th of July’ vieren de Amerikanen dat op 4 juli 1776 de Onafhankelijkheidsverklaring door het Continentale Congres werd aangenomen. Daarmee verklaarde men zich onafhankelijk van Groot-Brittannië en werd de Verenigde Staten een zelfstandige natie. De ondertekening vond plaats in Philadelphia’s Independence Hall.
Nu zijn Amerikanen van nature al behoorlijk patriottisch ingesteld. In het dagelijks leven kom je de nodige Amerikaanse vlaggen tegen, aan openbare gebouwen en ook vele huiseigenaren hangen vol trots hun “Stars and Stripes” naast de voordeur. In de aanloop naar ‘the Fourth of July’ komt de patriottistische geest van het Amerikaanse volk duidelijk naar voren. Dan wordt namelijk alles uit de kast gehaald om ’s lands jaarlijks terugkerende Onafhankelijkheidsdag op feestelijke wijze te herdenken. Zo worden complete wijken flink versierd met vlaggen en andere rood-wit-blauwe decoraties. De schappen in de supermarkten en warenhuizen liggen vol met rood/wit/blauw, ter gelegenheid van de Onafhankelijkheidsdag. Ook pakketten met siervuurwerk gaan met de tassen vol de toonbank over. Op 4 juli zelf barst het feest los en wordt de Amerikaanse Onafhankelijkheid op verschillende manieren gevierd. De een gaat naar een concert, de ander woont een parade bij en weer een ander blijft thuis en zet de barbecue aan voor een ieder die honger heeft.. Dit alles gaat gepaard met rood/wit/blauwe “Stars and Stripes T-shirts, korte broeken, jurken, hoeden, vlaggetjes en noem maar op. Je kan het een beetje vergelijken met ons Oranje wanneer het Nederlands Voetbalelftal in de finale staat van de Europese Kampioenschappen (sorry). Op vele plaatsen wordt ’s avonds een flinke hoeveelheid vuurwerk afgestoken, dat in veel gevallen vooraf wordt gegaan door de nodige vaderlandse liederen zoals het Volkslied en muziekstukken als de ‘Stars and Stripes Forever’.
De saamhorigheid van de Amerikanen, die op hun Onafhankelijkheidsdag een hoogtepunt bereikt hadden we eigenlijk tot nu toe nooit echt bewust meegemaakt. Het is voor een nuchtere Hollander gewoon een dag als alle anderen. Dit jaar hebben we dan toch de stoute schoenen aangetrokken en zijn we naar zo’n “Independence Day Concert” gegaan. In de buitenlucht, onder een mooie sterrenhemel “Concert under the Stars”. De rit er naartoe waan je je op een prachtig Engels landweggetje, wat kronkelt langs de rivier. Het is maar een half uur rijden. Lange rij wachtende auto’s om de ingang van het park in te komen. Het gaat vlotjes want parkeerplaatsen genoeg en alles wordt keurig door vrijwilligers geregeld. Gezinnen, vrienden, buren, collega’s, iedereen loopt met tafels en stoelen te sjouwen. Koeltassen, picknickmanden, pizzadozen, sixpacks bier, limonade: alles en iedereen sjouwt wel iets. Ik zie een pasgeboren baby, een heel oud echtpaar en alles wat er tussen zit. Iedereen zoekt een plekje op het gigantische terrein in dit prachtige park aan de Delaware River. Klaptafels en stoelen worden uitgeklapt en de tafels worden gedekt. De ene tafel simpel met eten in plastic containers van de supermarkt. Andere tafels met zorgvuldig eigen gemaakte heerlijkheden. Ik zie zelfs schitterende kaarsen en kandelaars alsof ze zo uit een middeleeuws kasteel komen. Het is één grote gezellige mengeling van mensen en eten. In de verte staat de muziektent. Over het hele terrein staan grote speakers, dus de muziek is goed te horen. Een Big Band, keurig in witte colbertjasjes terwijl de temperaturen dit eigenlijk niet toelaten. Maar het schijnt de muzikanten niet te deren en ze spelen er lustig op los. Typisch Amerikaanse Big Band muziek. Oude musicals, patriottistische liederen en natuurlijk “The Star-Spangled Banner”. Het begint langzaam aan te schemeren. Wat me ondertussen is opgevallen dat er niemand een sigaretje opsteekt. Kleine bijkomstigheid, maar het viel me gewoon op. Er worden voorbereidingen getroffen voor het ontsteken van het vuurwerk. Ik zie een stuk of 4 ranger/politie auto’s en twee brandweerwagens. Gereed voor als er iets fout gaat. Rond de klok van 10 uur is het donker genoeg voor het vuurwerk. De band speelt er lustig op los en het spektakel barst los. Schitterend, werkelijk schitterend. Na afloop van het vuurwerk worden de resten voedsel, plastic bekertjes, tafels en stoelen weer bij elkaar gebundeld en gaan we massaal onze auto’s zoeken. Dat viel even niet mee in het donker, maar na een half uurtje heen en weer gewandel vonden we uiteindelijk onze auto. Het duurde wel “even” voordat we konden inritsen in de file naar de uitgang, maar alles ging relaxed. Kortom een heerlijke avond met vrienden uit Nederland, Frankrijk en Duitsland en honderden “Fellow Americans”.
Tot slot is een felicitatie aan het prachtige land waarin ik woon, onder het mom van beter laat dan nooit, wel op zijn plaats. Dus: Happy Birthday America!!
Cora Vlug
