Collector's item (ingezonden brief)

In december 2012 heb ik de kans om in het bezit te komen van een nieuw fenomeen in Vlaardingen, de florijn. Een wettig betaalmiddel dat gedurende 6 weken zijn waarde heeft en daarna mits niet uitgegeven aan het goede doel zal worden geschonken. Natuurlijk wil ik m'n steentje aan een goed lopende economie bijdragen en besluit om het volledige budget uit te geven aan deze florijn. Met veel plezier neem ik 10 muntjes in ontvangst en pak ook alvast een brochure met de deelnemende detaillisten.

Thuis blader ik deze met plezier door. Vanaf de voorkant word mij al 'prettige feestdagen en een gelukkig 2013 toegewenst'. Binnenin blijkt de munt soms zelfs meer waard te zijn. Veelal een waardestijging van 10 procent, een gratis dessert of zelfs een gratis medium popcorn in de bioscoop. Met m'n gezin besluit ik de florijnen in de pas geopende bioscoop te gaan besteden. Het is druk als we aankomen en we zijn wachtend in de rij nog aan het kijken naar welke film we zullen gaan. Voor de kinderen is dat niet belangrijk, als de beloofde popcorn maar groot is. Vlak voor mij staat een meneer die met hetzelfde idee van huis is gegaan. Hij heeft zelfs drie kinderen en doet met veel plezier zijn bestelling. Toch komt er een aarzeling bij de cassiere. Het blijkt dat de florijnen niet zijn in te leveren. Na een kleine ontsteltenis wordt zelfs de manager erbij gehaald. Hij kan melden dat ter inlevering van de munt je een gratis medium popcorn van € 4,00 ontvangt en de kaarten er niet mee betaald kunnen worden. Uit coulance is het uiteindelijk toch mogelijk de kaarten met florijnen te betalen en zijn voor ons inmiddels de kastanjes uit het vuur gehaald. Ook wij liften op dezelfde mogelijkheden mee en krijgen naast de kaartjes de felbegeerde opgeblazen maiskorrels.

Zo stond ik dus een paar weken geleden  in dubio, toen ik via mijn werkgever weer de mogelijkheid kreeg om de florijnen aan te schaffen of toch liever een veilig 'pakket'. Natuurlijk koos ik er voor om de Vlaardingse ondernemers een hart onder de riem te steken. Een grote lach kwam op m'n gezicht, toen dezelfde advertentie van de bioscoop stond afgebeeld in de brochure. De verkoopster kon mij garanderen, dat de kaartjes nu toch echt zonder problemen zijn te verkrijgen tegen inlevering van..., nadat ik vol geuren en kleuren het avontuur had verteld.

Wederom ontvang ik tien florijnen en laat ze vol enthousiasme in m'n broekzak glijden. Toch haal ik er eentje tevoorschijn en bekijk beide kanten grondig. Aan de voorzijde pronkt scheidend burgervader Tjerk Bruinsma. In de maand dat de munt zal worden uitgegeven, zal hij in Alphen aan de(n) Rijn zijn kennis en kunde tentoonstellen. Aan de andere kant het logo van een instituut dat de afgelopen tijd enige deuken in het imago heeft opgelopen. De naamgeving is ook enigszins achterhaald. Begin jaren zeventig zijn de Rabobanken Schiedam en Vlaardingen al samengegaan. In een periode waarin de plaatselijke jeugd zich wekelijks laat gaan op een braakliggend stuk grond, durfden zij samen te gaan. Nu is men daar druk doende een lap asfalt neer te leggen, welke eind 2015 de economie in deze regio een boost moet geven, doordat de doorstroming een stuk beter zal zijn. Het is zelfs zo dat per 1 januari 2014 genoemde bank is opgegaan in Rabobank Rotterdam en er van Vlaardingen en Schiedam weinig over is. Met een nostalgische blik bekijk ik de glimmende exemplaren. Ik zal er negen gaan uitgeven. Misschien bij verschillende ondernemingen, maar eentje zal ik met historisch besef als collector's item behouden.