VIDV: 'Alles Went'

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vier Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Bart van Zessen (Argentinië), Antoinette van de Water (Thailand/Borneo), Wilma Hollander (Griekenland) en vandaag met Cora Vlug (Verenigde Staten).

Twee weken genoten in Vlaardingen e.o. Weer bijgepraat met familie en vrienden. Uiteraard weer tijd tekort. Uiteraard weer niet iedereen kunnen zien die op m'n to-do lijst stond. Bij deze mijn excuses ;) .

Op de heenreis een koffer vol kleding voor de kleinkids en op de terugreis een koffer vol met HEMA koffiepads voor de Senseo. De koffie in de USA is nog steeds behelpen, dus ben ik verslaafd aan m’n Senseo machientje. Hier kost een zakje van 18 pads $ 8,75 en bij de HEMA een pak van 50 pads voor 2 eurootjes. Nou, daar wil wel even voor sjouwen. Geen idee of ik zoveel in mocht voeren, maar niemand zei wat, dus ik ook niet en het is gelukt. Ik heb voorlopig genoeg koffie in huis.

De meest gehoorde opmerking: ,,Goh, je hebt helemaal geen Amerikaans accent.''  Daar zijn mensen steeds verbaasd over. Tja er zijn mensen die na een half jaar in Amerika gewoond te hebben opeens niet meer zonder hete aardappel in hun mond kunnen praten, maar dat is echt allemaal overdreven onzin, vind ik. Ik woon nu 14 jaar in de USA en spreek nog gewoon plat Vlaardings. Hoewel het na die 14 dagen wel weer wat is opgeschroefd en bijgespijkerd volgens m’n man Lèon. Hoeveel keer hij de afgelopen weken tegen me gezegd heeft: ,,Zo hé, ben je in Vlaardingen geweest?!'', is niet te tellen.

Het is allemaal best wel weer wennen hoor in Nederland, vooral op de weg. Zodra je Schiphol verlaat sta je in een file. Het was niet eens spitsuur!! Auto gehuurd bij m’n neef Peter, autobedrijf P.Bot in Vlaardingen. Instappen en meteen wegrijden, zonder te stotteren. Auto rijden met versnelling is net als fietsen, dat verleer je nooit en gaat gewoon vanzelf, zonder erbij na te denken. Wel vreemd dat als je dan thuis weer in je automaat rijdt dat je elke keer met je linkervoet op de bodem zit te stampen en met je rechter hand je pook zit te zoeken. Maar dat is na een paar dagen ook weer verdwenen.  De verkeersregels zijn wel zo ongeveer hetzelfde. Het grote verschil in de stad is de fietsen!!!! Jeetje zeg, dat is weer even wennen…overal fietsen. En als ze geen voorrang hebben dan nemen ze het wel.  Maar iedereen is er weer heelhuids vanaf gekomen en ik heb geen brokken gemaakt. Op de rijkswegen is het toch ook wel heel anders. Het lijkt wel een mierennest. Al die kleine autootjes van links naar rechts en van rechts naar links huppelend. Beetje zenuwachtig allemaal, lijkt het wel. Dan is het rijden in de USA toch veel relaxter en over de gigantische grote benzine zuipende auto’s heb ik het dan maar even niet, want daar heb ik zelf ook één van.

Toen ik hier pas woonde, was er natuurlijk van alles en nog wat verkeerd in dit land. Dat is nog wel zo, maar ik heb het hier over de dagelijkse dingen waar je aan moet wennen in een vreemd land. Neem nou de stoplichten. Die staan hier in het midden van een kruispunt. Gevolg was dat ik vaak veel te ver vooruit reed en midden op het kruispunt voor het rode stoplicht stond te wachten. Nu zie ik hier de goede kant van en zit ik op Nederland te mopperen. Wie zet er nou stoplichten op de hoek van de straat, zodat je met een stijven nek naar boven moet gaan zitten loeren om te kunnen zien wanneer het stoplicht op groen springt. En dan die eeuwige rotondes met stoepranden ertussen!! Heel irritant. Geef mij maar stopborden op een kruispunt. Wie het eerst er is, heeft voorrang. Dat gaat heel soepel en beleefd. Zou dat ook in Nederland lukken? Eerlijk gezegd denk ik van niet, 'ik was eerst, nee ik'.

En wederom vond ik die stopborden heel irritant toen ik hier pas woonde. Helemaal belachelijk dat je ook echt moet stoppen voor een stopbord. Er staat een flinke boete op als je niet stopt. Ook al is er geen sterveling in de buurt, toch stoppen. Dat is ook  een belangrijk punt bij je rijexamen. Het rijexamen stelt helemaal niets voor en je bent in een half uurtje klaar, maar als je niet stopt voor het stopbord 'in the middle of nowhere' dan ben je mooi gezakt. Ik denk dat veel Amerikanen het hier niet met me eens zijn, maar ik vind (over het algemeen) de weggebruikers relaxed en beleefd. Waar ik alleen niet tegen kan, is dat het regelmatig voorkomt dat automobilisten met hun handen zitten te wapperen om te zeggen dat je eerst mag, terwijl ik dan geen voorrang heb. Heel verwarrend is dat, dus blijf ik altijd gewoon lekker staan en weiger om eerst te gaan. Nog een ding wat je echt moet weten als je hier gaat auto rijden, is de schoolbus. Als de schoolbus stil staat met rode/oranje lichten en z’n stopbord uit dan moet je wachten tot dat de kinderen zijn in/uitgestapt, de lichten uit en het stopbord ingeklapt. Ook als je de andere richting op gaat. Daar ben ik een keer goed fout gegaan in een brede straat. Wist ik veel. Die bus staat met z’n neus de andere kant op, aan de andere kant van de weg. Die kinderen kijken ook helemaal niet uit met oversteken. Ze verwachten gewoon dat iedereen stopt, dus waarom zou je dan om je heen kijken of je over kan steken? Beetje dom.

De wegen mogen dan een stukje smaller zijn in Nederland dan in de USA, maar ze zijn wel stukken en stukken beter. Na elke winter vallen hier de gaten in de wegen. Asfalt laat los en er komen “potholes” voor in de plaats. Vele auto’s met lekke banden als gevolg. Elk jaar wordt alles weer opgevuld om na de winter weer van voren af aan te beginnen.

Als ik zo door Vlaardingen wandel zie en hoor ik heel veel Engelse woorden. Het Engels is behoorlijk ingeburgerd in Nederland. Waarom nou?  Tja, de woorden fuck en shit, mag je hier niet zeggen en ik hoor daar niks anders. Namen van winkels, uitdrukkingen, menukaarten, reklame,  televisie... overal Engels!! En nu komt het... en dan hebben de Nederlanders het over WieFie!!!!!! Je hebt toch ook hifi stereo?...waarom nou WieFie en niet Wifi?! Vanaf vandaag is het dus WiFi, afgespoken!!??

Het Nederlandse volk staat toch wel bekend als een volk 'dat alles beter weet' en dat laten we weten ook. We zeggen ook wat we denken en zijn recht door zee. Hier noemen ze dat blunt of zelfs rude, maar als ze er eenmaal aan gewend zijn dan waarderen ze het wel. Met die 'ik weet alles beter' attitude kan je hier weleens in de problemen komen.  Tjongejonge zeg, wat kunnen Nederlanders toch stronteigenwijs zijn ;-)

Op de terugweg naar de USA wordt er in het vliegtuig een aantal keren omgeroepen dat je geen mobiele telefoon mag gebruiken op het vliegveld. Pas als je door de douane bent dan zijn mobieltjes weer toegestaan. Ook bij aankomst op het vliegveld wordt het meerdere keren luid en duidelijk om geroepen. En wie staat er in de rij voor de douane een nutteloos gesprek te voeren met haar mobieltje… juist ja een Nederlandse. Wauw, die kreeg even de wind van voren van zo’n stoere douanebeambte in een uniform. En dan nog tegen sputteren en beledigd zijn dat ze haar telefoon niet mag gebruiken. Ik was echt even bang dat ze haar in de handboeien zouden slaan. Ik weet niet waar passagiers meer aan verslaafd zijn, hun sigaretje of hun mobieltje.

Ik ben weer thuis van thuis geweest te zijn. Na een 'mugshot' en 'fingerprints' zei de douanebeambte vriendelijk 'Welcome home'. M’n koffer met koffie mocht ik ook mee naar huis nemen en Lèon stond me met een 'big smile' op te wachten. Ik heb genoten van de kleinkinderen en familie. Lekker bijgekletst met vrienden. Heerlijke dagen gehad bij m’n zus, die altijd weer een plekje voor me heeft om te slapen. Dozen vol oude familiefoto’s doorgeworsteld samen. M’n eetlijst zo goed als afgewerkt en geen grammetje aangekomen. Ik heb alles er meteen weer afgelopen, denk ik. Ik kan nog steeds niet met die euro’s overweg. Dank aan P.Bot voor de auto, maar ik ben blij dat ik weer in m’n eigen bak kan rijden hier. De 2 kilo kaas die ik op de markt heb gekocht is al op. De slinger die m’n kleinkinderen hebben gemaakt voor me hangt in de eetkamer. Alles gaat weer z’n gangetje.

De volgende dag moest ik meteen aan het werk met m’n jetlag. Heb gelijk even de Hollandse 'rudeness' in de praktijk gebracht.