VIDV: Een wit sprookje

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Cora Vlug (Verenigde Staten), Chiara van der Linden (Haïti) en vandaag met Wilma Hollander (Griekenland).  

Een paar dagen voor de kerst was ik 's avonds in Volos, vanwege de aankomst van onze zoon op het treinstation aldaar. De stad was extra feestelijk en zeer uitbundig verlicht; in het winkelcentrum lagen sjieke rode lopers op de stoepen en in de verschillende stadsparken bevonden zich twee kerstmarkten, een kunstijsbaan, een kerststal met levende dieren en een grote ouderwetse kermis, alles met de complimenten van de nieuwe burgemeester van Volos, Achilleas Beos. Hij vindt namelijk dat de bevolking na al die jaren van crisis en afzien wel een opkikker verdient en heeft aangekondigd nog veel meer grootse plannen te hebben met zijn stad, die hij tot 'het Monaco van Griekenland' wil maken. 

Ik ben geen fan van meneer Beos. Voor hij zich verkiesbaar stelde als burgemeester was hij president van de voetbalclub Olympiakos Volou. Om de ploeg in de Champions League te krijgen, sjoemelde hij flink met uitslagen en kocht hij scheidsrechters om, waardoor hij na een geruchtmakende rechtszaak uiteindelijk achter de tralies belandde. Toen hij weer op vrije voeten kwam, stortte hij zich onmiddellijk in de burgemeestersverkiezingen, die hij vervolgens ook nog won. Zijn populariteit onder de stadsbevolking is groot, want Olympiakos is voor Volos wat bijvoorbeeld FC Twente voor Enschede is. Hoe het kan dat een veroordeelde misdadiger burgemeester van een grote stad wordt, moet u mij niet vragen. Als het gaat om wie er in dit land aan het roer staat, verbaas ik me nergens meer over. Feit is dat Achilleas Beos precies doet wat hij wil als het gaat om het besturen van de stad, of het nu wel of niet binnen de wet is. Iets wat hij openlijk toegeeft, zoals onlangs bleek tijdens het verwijderen van de zwerfdieren uit het centrum, een verkiezingsbelofte die hij destijds had gedaan. Op zich wel een goede zaak, maar ook daarbij lapte hij de voorschriften aan zijn laars, ondanks de protesten van een groot aantal dierenliefhebbers. Waar de honden zich nu bevinden, is nog steeds onduidelijk, maar gevreesd wordt dat het woord 'verwijderen' voor Beos dezelfde betekenis heeft als het woord 'ombrengen'. Het is een van de redenen waarom ik meneer Beos niet mag. 

Een andere reden is dat de kerstfeestelijkheden ongetwijfeld een flinke duit hebben gekost. Gemeenschapsgeld dat in mijn ogen beter besteed had kunnen worden aan andere dingen, want de armoede onder de mensen is nog steeds groot. Hoewel... eerlijkheid gebiedt me toe te geven dat er ook wel íéts te zeggen valt voor Achilleas Beos' denkwijze. De glinsterende oogjes van de kinderen die aan de hand van hun net zo stralende vaders en moeders over de sprookjesachtig verlichte kermis liepen, spraken boekdelen. Voor heel even konden ze alle ellende vergeten, en was hun leven licht en vrolijk. 'Als er iets speelt in een land, laat het dan de kinderen zijn' las ik onlangs ergens. In dit land speelt er veel, maar de meeste kinderen, vooral zij in de grote steden, zijn het spelen allang verleerd. Ik kan daar heel verdrietig van worden, en als ik een toverstokje had, dan zou de wereld er heel anders uitzien, dat heb ik al eens eerder gezegd. Helaas zijn toverstokjes in deze tijd en in deze maatschappij zeer zeldzaam geworden. Verdrietig rondlopen heeft echter ook geen zin. Ik weet van mezelf dat ik naar eer en geweten mijn best doe om me sterk te maken voor dat waarin mijn inzet en aandeel een verschil kan maken, hoe klein dat verschil meestal ook is. En verder probeer ik mijn eigen leven zo goed mogelijk te leven door oprecht te genieten van alles wat er op mijn pad komt. Waaronder dus deze super heerlijke kerstdagen, samen met onze zoon, die we zo lang niet hadden gezien. 

Het weer werkte helemaal mee: de thermometer liep op tot bijna twintig graden tijdens de kerstdagen. Ik vond het gewoon decadent om in onze T-shirts op het terras te kunnen genieten van een kersthapje en -drankje. Pas op zoons vertrekdag – 28 december – werd het een beetje kouder. 'Een witte jaarwisseling' voorspelden de locale kranten die avond. We moesten er een beetje om lachen – hoewel niet zo hard. Het kan hier vreemd gaan, daar zijn we inmiddels wel achter. En inderdaad: toen we op 31 december wakker werden, lag er buiten een laag sneeuw van meer dan veertig centimeter. Nu komt sneeuw wel vaker voor in Pilion – we hebben niet voor niets een skipiste – maar over het algemeen blijft dat beperkt tot in de bergen achter ons huis. Zo'n dikke laag sneeuw direct aan zee is haast net zo zeldzaam als een toverstokje! 

Onverwachts wakker worden in een wit sprookjesland brengt meteen een glimlach op het gezicht, in ieder geval bij mij. Ik stond om halfacht in mijn dikke fleece nachtpon al buiten om foto's te maken, bang dat de sneeuw anders verdwenen zou zijn. Dat gebeurde echter niet. Integendeel, er kwam alleen maar meer bij. Van de overgang naar het nieuwe jaar hebben we daarom nog minder gemerkt dan anders. Vanwege de kou en de geniepige wind bleven de paar vuurwerkafstekers die we in ons dorp hebben liever binnen, want we hebben hooguit drie knalletjes gehoord toen we om twaalf uur onze neus even om de hoek van de voordeur staken. Op Nieuwjaarsdag hebben we geen bezoek gehad, zijn we bij niemand op bezoek gegaan en hebben we lekker knus bij de kachel gezeten. Als het echt sneeuwt, ligt het Griekse leven nu eenmaal helemaal plat, want voordat de doorgaande wegen weer begaanbaar zijn, is er toch wel de nodige tijd verstreken. Vanmorgen hingen de ijspegels nog aan de dakrand van ons huisje, maar aangezien het overdag alweer flink dooit, is het grootste deel van de sneeuw inmiddels verdwenen. Het was ontzettend leuk om weer even te proeven aan een 'echte'  winter, maar langer dan twee dagen hoeft het van mij niet te duren. Dan is de glans eraf en weet ik weer waarom ik zo blij was om naar Griekenland te vertrekken. Vanwege dat altijd heerlijke mooie warme weer ;-) 

Vanuit een koud, maar zonnig Kato Gatzea wens ik al mijn VL24-lezers een KALI XRONIA toe, oftewel een fantastisch mooi 2015 met veel warmte, gezondheid en natuurlijk een heleboel liefde!