VIDV: Peace on earth

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Wilma Hollander (Griekenland), Chiara van der Linden (Haïti) en vandaag Cora Vlug (Verenigde Staten).

Ik begrijp dat m’n kleine dorpje hier in de USA de Nederlandse krant heeft gehaald. Maandagavond half 8, zit op m’n gemak languit op de bank voor de tv. Wat hoor ik toch? Een helikoper, twee helikopters, drie vier vijf….en ze blijven maar cirkelen. Even kijken op internet of ik wat kan vinden over wat er gaande is. Nou, dat is niet zo moeilijk. Facebook ontploft bijna. Deze maandagochtend heeft een oud veteraan z’n familie uitgemoord. Dit drama vond plaats zo’n 65 kilometer hier vandaan. De man is op de vlucht geslagen en is nog niet gevonden. Nu blijkt dus dat hij is gesignaleerd in Doylestown, vandaar al de paniek en commotie. We krijgen een telefoontje van de politie(computer) 'shelter and stay in place, due to police activities', wat zoveel betekent als: deuren en ramen op slot en binnen blijven.

Deze hele zoektocht heeft de hele avond geduurd en om 12 uur 's nachts kregen we weer een telefoontje 'all clear'. Maar ze hebben de man niet gevonden en dan vraag ik me toch af, als jullie niet weten waar hij is hoe kan je dan 'all clear' geven? De hele paniek begon toen een man om zeven uur s’avonds z’n hond even ging uitlaten. Er kwam een man in camouflagekleding op hem af met een mes en hij beval de wandelaar z’n autosleutels. De auto’s bij dit appartementencomplex staan buiten, dus als je de sleutels hebt is een auto gauw gepikt. Maar... de wandelaar had een pistool in z’n zak en heeft drie keer op de man geschoten. Klaarblijkelijk gemist want de man ging ervandoor. Hij voldeed aan de beschrijving van de geflipte veteraan, dus alles uit de kast!! Helikopters, politie, honden, swatteam, noem het allemaal maar op.

Puntje bij paaltje, grote paniek en met een sisser afgelopen. Dit alles speelde zich af zo’n vijf minuten bij ons huis vandaan. Het was allemaal best beangstigend, maar wat ik nu eigenlijk het meest enge van deze hele situatie vind? In mijn buurtje loopt iemand z’n hond uit te laten met een pistool in z’n zak?!?! Moet dat nou echt? Ik kan echt niet wennen aan het idee hoor. Het mag (wanneer je een vergunning hebt) en mensen doen het, ik weet het, maar zoals we dat hier zo mooi zeggen 'it freaks me out'. Een geruststelling is wel weer dat m’n vrienden, buren en bekenden er precies zo over denken als ik. Ze hebben ook geen pistool in huis en willen dat ook niet. Het blijft in dit land een hevige discussie waar ik me verder niet mee bemoei en er het mijne van denk. De veteraan is de volgende dag in de bossen, bij z’n eigen huis gevonden. Hij heeft zelfmoord gepleegd. De man is helemaal niet in Doylestown geweest, blijkt een paar dagen later.  Triest allemaal weer. En dat een week voor de kerst. Merry Christmas and peace on earth.

De meest gestelde vraag dezer dagen 'Are you ready for Christmas?' Gekkenhuis hier met de kerst. Shoppen, shoppen en nog eens shoppen. In november hebben we Thanksgiving. Zodra we met z’n allen de gevulde kalkoen, veenbessensaus, aardappelpuree, spruiten, mais en boontjes hebben verorberd is het tijd om te shoppen. De dag na Thanksgiving is Black Friday. Gigantische kortingen op van alles en nog wat. Mobieltjes, tv's, computers, pads, videogames, speelgoed, kleding…..kortom alles. Je moet er wel heel vroeg je bed voor uit en je ellebogen inpakken en meenemen, want het is een duw en trekwerk zodra de deuren van de winkels open gaan. Sommige winkels gaan om 12 uur s’avonds al open dit jaar, zodra de kalkoen een beetje is gezakt kunnen we gaan shoppen. De meeste winkels gaan Black Friday ‘s morgen rond vijf uur open. Ik blijf lekker in m’n warme bed.  En kan je niet shoppen op Black Friday of wil je niet in de rij plat gedrukt worden, dan kan je altijd op Cyber Monday online shoppen. Zelfde als Black Friday, maar dan op je computer. We hebben ook nog Green Tuesday, ik ben er nog niet achter wat dat precies is.

Dus 'we' zijn allemaal aan het shoppen op één of andere manier. Ik doe er niet aan mee. Toen de jongens nog thuis woonden kocht ik wel een paar cadeautjes voor onder de boom, maar verder niets bijzonders en zeker geen computers en tv. Toen we hier onze tweede kerst in gingen, kwam ik op het idee om die Amerikanen eens te laten zien hoe het ook kan. Ik nodigde een paar Amerikaanse vrienden uit. Ze mochten voor iedereen een klein cadeautje meenemen van onder de $ 10,-. De Amerikaanse traditie is... aanvallen met z’n allen en allemaal tegelijk je cadeau open maken. Dat zou ik even anders doen. Op de Sinterklaas manier van m’n vader.

Als de Sint niet in eigen persoon bij ons thuis kwam, dan bonkte Piet heel hard op de deur en liet een grote zak cadeautjes bij de voordeur achter. Hoe snel je ook bij die deur was, zwarte Piet was altijd al weg. De zak werd naar binnen gesleept en ondersteboven gekiept in het midden van kamer. M’n vader ging dan naast de stapel zitten, las de naam voor op het pakketje en 1 voor 1 werd alles uitgepakt. Dat duurde de hele avond. Kleine pauze voor chocolademelk met een taaitaai of pepernoten.

Voordat onze Amerikaanse vrienden onder de boom konden duiken heb ik hen dit verhaal verteld. Léon nam de rol van m’n vader over en iedereen vond het toch wel heel leuk om te zien wat de ander kreeg. Succes dus. Dat zouden we volgend jaar weer doen. Zo gezegd zo gedaan. Iedereen weer uitgenodigd en iedereen keek er naar uit. Vrienden en cadeaus verzamelden zich langzaam rond de kerstboom. Het zag er allemaal gezellig uit. De bel ging weer en (ik noem ze even) Pietje en Marietje stonden voor de deur met een zak met cadeaus. Ze konden niet komen, maar hier zijn de cadeaus a.u.b. Dat viel niet helemaal goed bij me. Als je niet kan komen, dan hoef ik je cadeaus ook niet. Dat was nou het hele punt van m’n 'traditie', het gaat niet om de cadeaus, maar om het gezellig samen zijn. Dat was dus meteen de laatste keer dat ik kerst organiseer voor Amerikaanse vrienden.

Ik heb eens ergens gelezen dat Nederland zo’n beetje de meeste nationale of niet nationale feestdagen heeft. We houden wel van een feestje nietwaar. Zo vieren jullie ook Halloween, doen cadeaus met de kerst èn Sinterklaas. Ik las in een Nederlandse krant dat er plannen zijn voor Black Friday. Alles komt jullie kant opwaaien vanuit Amerika. Af en toe komt er eens iets vanuit Nederland onze kant op. Dan lees je weer wat over Nederland in de krant en moet ik m’n landje verdedigen of ben ik trots. Natuurlijk zijn Sinterklaas en Zwarte Piet hier in het nieuws geweest. Daar is wel weer genoeg over gezegd. Veel Nederlanders hebben Sinterklaas gevierd in de USA, Canada en daarbuiten. Sommige hadden gewoon zwarte Pieten en sommige namen het zekere voor het onzekere en hadden blanke Pieten. Maar of ze nou zwart, wit, rood of groen zijn, het Sinterklaasfeest blijft mijn  favoriete feest. De aankomst in de Haven met de stoomboot, al die kindergezichtjes vol spanning, de muziek, de vrolijkheid, snoep en pepernoten, marsepein en natuurlijk de cadeaus.

Ik zie de Goedheiligman toch liever dan die dikke Kerstman, ook al hebben de Nederlanders weer alles te maken met de kerstman. Met de zeventiende en achttiende eeuwse migratie van Britse en Nederlandse kolonisten naar de Nieuwe Wereld(New York) kwamen de tradities van Sinterklaas en Father Christmas bij elkaar. In de loop van de eeuwen raakten de verschillende elementen van de twee gulle gevers met elkaar vermengd, zodat er in 1773 voor het eerst melding werd gemaakt van één figuur, genaamd Santa Claus. De naam duidelijk afgeleid van de Nederlandse Sinterklaas. Santa Claus bracht ook z’n cadeaus via de schoorsteen. Zijn feestdag en uiterlijk zijn echter gebaseerd op de Engelse Father Christmas.

Oud en Nieuw is hier wel lekker rustig. Voor wat meer aktie en vuurwerk moet je naar de grote steden. Ik zou best eens op Times Square willen staan als 'the ball drops'. Lijkt me een hele happening. Wie weet doe ik dat nog wel een keer. Voorlopig kijk ik het wel op T.V. in m’n warme huiskamer, bij de open haard , lekker rustig op de bank met een paar eigen gemaakte oliebollen en een glas champagne. Geen knal te horen buiten. Dan belt m’n zoon vanuit Nederland en ik kan hem nauwelijks verstaan door de herrie van de 'miljoenenklappers' in de straat. Dat mis ik dus echt niet. Het is een beetje geven en een beetje nemen. Je mist het één en niet het ander. Nog genoeg om over te schrijven, dus ik ben er weer in 2015.

Ik wens jullie allemaal Gezellige Kerstdagen en Alle Goeds voor 2015 ;-)