VIDV: Surprise party !

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vlaardingers die de Haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Wilma Hollander (Griekenland), Geert van Mil (Canada), Marijke Bozzano (Italië) en vandaag Cora Vlug (Verenigde Staten).

Het is een mooie zonnige zondagmiddag. De herfstkleuren zijn op z’n mooist in Bucks County. We rijden richting New Hope, een alleraardigst kunstzinnig dorp, waar altijd wel wat te beleven is op een zonnige zondag. Altijd als ik deze richting op ga, doet het me denken aan Engeland. Schitterende slingerweggetjes door bossen en langs de Delaware rivier. Zeker deze tijd van het jaar kan het bijna niet mooier. Opeens bedenkt Léon zich iets en hij mompelt wat dat we even een stukje terug moeten. We waren net door Peddlers Village gekomen en dat zag er heel gezellig uit. Veel kleine winkeltjes met leuke hebbedingetjes. Er is een scarecrow festival aan de gang. Tientallen fraai uitgedoste vogelverschrikkers. Het was er behoorlijk druk. Ik zeg uit een geintje tegen Léon “ zijn al die mensen gekomen voor m’n surprise party”. Het was echt een geintje!! Na wat zoeken vonden we een parkeerplaats. Lekker kuieren en naar de vogelverschrikkers kijken, ook leuk, dacht ik.  Dan zie ik een party-tentje met oranje slingers eraan en ballonnen met 60 erop. Nee hè!! En ik geef Léon een flinke mep. Hij schiet in de lach en zegt “surprise”!! De Dutchmeiden, de mannen, champagne in oranje plastic bekertjes, lekkere hapjes, een hoge hoed, ballonnen, slingers en een wandelstok met een toetertje eraan. Enkele foto’s uiteraard, die eigenlijk niet tegen me gebruikt mochten worden, op A 4tjes uitgeprint. Wat een geweldige verrassing. Ik had echt geen benul van deze hele planning voor m’n speciale verjaardag met weer een nulletje erbij. Ik geef ze allemaal een dikke knuffel en besef me weer eens dubbel en dwars wat een geluk ik heb met zo’n stel vriendinnen. Na een “proost, op je gezondheid en nog vele jaren” krijg ik een envelop. En weer kan ik niks anders uitbrengen dan “nee hè!!” Een hete lucht ballon vlucht van een uur, over Bucks County. Wauw…..wanneer? En in koor roepen ze “NU!!”. Ik ben sprakeloos en geen tijd om me zenuwachtig maken. Geef nog maar een bekertje champagne dan.

Toen ik m’n 50e verjaardag vierde mocht ik van de meiden kiezen tussen een ballonvaart of een Broadway show met de Dutchmeiden. Het was toen moeilijk kiezen. Wilde het allebei graag en geen van beide nog nooit meegemaakt. Ik heb toen voor de Broadway show gekozen en dat was een schitterende belevenis die ik niet gauw zal vergeten. Het groepje Dutchmeiden is niet meer hetzelfde als 10 jaar geleden, maar wel nog steeds leuke spontane meiden. In die tien jaar is er verhuisd, geremigreerd en weer nieuwe bij gekomen. De ballonvaart kwam weer stiekem ter sprake bij degene die er tien jaar geleden ook bij waren.

Ondertussen is de bus met de ballon gearriveerd. Het is perfect weer, maar toch moeten we even wachten tot de wind nog iets gaat liggen en dan gaat het grote avontuur beginnen. De mand is kleiner dan ik dacht. De ballon vele malen groter dan ik dacht. We krijgen wat instructies en uiteraard moet er een document getekend worden. De ballon wordt gevuld en wordt groter en groter en nog groter. Dan komt de “vlammenwerper” eraan te pas en The Blue Diamond is bijna niet meer te houden en wil de lucht in. Gauw de mand in klauteren. Twee vriendinnen gaan mee, de rest blijft beneden om uit te zwaaien. Ook Léon blijft liever met twee benen op de grond. Ik zie dat hij een beetje pips is om de neus. Dan wordt er wat ballast over boord gegooid en de touwen gaan los. Daar gaan we!! Wat een geweldige belevenis. Ik hoor nog roepen “pas op voor die boom!’ maar dat verstaat Neal de piloot natuurlijk niet. Om naar boven te komen moet er natuurlijk eerst flink wat gas gegeven worden. Een hoop herrie en heet op je bolletje, maar het is super spannend. Al gauw zijn we op een behoorlijke hoogte en kan de gaskraan dicht. We zweven in alle stilte over de bomen en velden van Bucks County. Er komt een vredig gevoel over me en we zijn er allemaal stil van. Dit is puur genieten. Neal verteld dat we op zo’n 500 meter hoogte zitten. We zweven over schitterende huizen met oprijlanen en zwembaden. In het Zuiden zien we de skyline van Philadelphia. Geweldig dat je dat kan zien, want dat is toch een dik uur rijden hier vandaan. Het is ook een prachtige heldere dag. Geen wolkje aan de lucht. Dan zegt Neal, wijzend naar het Noorden “and that’s Manhattan” . En inderdaad, alhoewel piepklein, maar inderdaad is daar de New York City skyline. Dat is toch zo’n 2 uur flink door tuffen met de auto. Ik ben helemaal in de gloria, letterlijk en figuurlijk. De herfstkleuren zijn prachtig. Mensen zwaaien en een hond doet al blaffend z’n best om ons weg te jagen. Herten huppelen door de velden en zoeken dekking in het bos. We naderen de Delaware rivier. Je kan nu pas zien hoe imposant deze rivier is. Alles ziet er anders uit dan wanneer je met beide benen op de grond staat. Neil wil ons de rivier goed laten zien, dus zakt de ballon tot vlak boven de bomen, zodat je de blaadjes kan plukken van de toppen. De weerspiegeling in het water van de ballon is een perfect fotomomentje. Het is rond 6 uur, we zijn een uur onderweg en de zon gaat zakken. Tijd om te landen. Neil had onderweg al verteld dat elke piloot een mobile app heeft, waarop aangegeven staat waar de ballon mag en kan landen. Wanneer je als eigenaar niet wil dat er geland wordt op je stuk grond dan kan je dat melden en wordt dat gerespecteerd door alle piloten. De meeste mensen vinden het wel interessant en leuk wanneer zo’n gigantische ballon in hun achtertuin landt en af en toe treffen ze een landeigenaar die er niet zo blij mee is. Ondertussen zijn we over de Delaware in New Jersey belandt. Veel bomen met af en toe een stuk grasland. Neil zoekt een plek om te landen. We vliegen over een boerderij, waar twee paarden nieuwgierig heen en weer huppelen. Dat is een plek die aangegeven staat op de app dat er niet geland mag worden vanwege de paarden. Dus Neil gaat naar de buurman. Het huis is zo te zien nog in aanbouw. Het grasveld ziet eruit als een knollenveld zo groot als een voetbalveld. Niet een keurig gemanicuurd gazon, geen bloembedden en geen keurige witte tuinhekjes, de ballon kan geen schade doen. Dus besluit Neil dat dit een goede plek is om te landen. Zachte landing, keurig gedaan. We moeten in de bak blijven totdat de ballon afkoelt en niet meer vanzelf weg wilt. Er komt een man aanlopen vanuit het huis. Hij komt met stevige pas aanlopen terwijl hij z’n ontbloot bovenlijf bedekt met een T shirt. “This isn’t gonna be good” zegt Neil. Met zijn ervaring kan hij zien aan de manier van lopen of de man blij is of boos.  Zo te zien een pensioen gerechtigde leeftijd mijnheer die hier van z’n rust geniet. Bij nadere bestudering is het vast en zeker een gefrustreerde gepensioneerde zakenman uit New York City. Heeft hier een stukje land gekocht, huis gebouwd en wil met niets en niemand meer iets te maken hebben.  Zijn eerste woorden zijn “Shall I get my shotgun and blow a hole in the balloon!!” Ook goedemiddag. Ik woon hier nu 15 jaar en heb nog nooit een pistool of iets dergelijks gezien en dat wil ik graag zo houden. Neil blijft beleefd en kalm en legt de man uit van de app en de wind en beloofd dat het nooit meer zal gebeuren. Meer dan sorry zeggen kan hij niet doen. Maar daar neemt de man geen genoegen mee. Hij blijft maar doorzeuren en ondertussen haalt hij constant z’n schouders op ala Johan Cruijff. Heel irritant. Heel moeilijk voor ons Nederlandse kwebbels om ons er niet mee te bemoeien. Maar we zijn wijs en houden wijselijk ons mond. Laat Neil dit maar oplossen. Ondertussen komen er van verre nog twee mensen aanlopen over het knollenveld. Het zijn de buren, van de paarden. Ook zij beginnen ongecontroleerd te argumenteren. Ze willen namen, telefoonnummers, dreigen met politie en dierenarts rekeningen in geval hun paarden door het hek springen van angst. Ondertussen zie ik de twee paarden nieuwsgierig om de hoek kijken wat er allemaal aan de hand is. Ze zien er niet naar uit dat ze door het hek gaan springen. Nadat de buren het helemaal met elkaar eens zijn en ons dat luid en duidelijk hebben laten weten krijgen we toch toestemming om alles snel op te ruimen en weg te wezen. Tot aan de enkels in de modder zorgen we ervoor dat de ballon schoon blijft en opgevouwen in de daarvoor bestemde zak gepropt wordt. Ondertussen heeft de bus ons ook gevonden en we kunnen veilig weer naar ons vertrekpunt terug. Aangekomen in Peddlers Village staat de champagne al klaar. Léon is blij dat weer met twee benen op de grond sta. We krijgen een oorkonde en een paar foto’s van ons avontuur. Ondertussen is het alweer donker geworden en tijd om naar huis te gaan. Wat een fantastisch cadeau!! Een om nooit te vergeten en moeilijk te evenaren. Dagen erna ben ik nog in de wolken. En nu ik dit zit te schrijven, zit ik weer na te genieten.

Ondertussen krijg ik ook de eerste berichten binnen van vrienden in Nederland die de Sinterklaasbundel hebben besteld en ontvangen. Een bundel met 18 Sinterklaasverhalen van 18 verschillende schrijvers. Een boek om voor te lezen of zelf te lezen, voor kinderen van 2 tot 8 jaar. Met leuke illustraties, ook van verschillende tekenaars. Eén van de schrijfsters is “ Vlaardingers In Den Vreemde” Wilma Hollander uit Griekenland. Ondergetekende “Vlaardinger In Den Vreemde” heeft de illustraties gemaakt voor het verhaal van Hermien Stok. Iedereen heeft hier belangeloos aan meegewerkt en de opbrengst gaat naar de Stichting Het Vergeten Kind. Een mooi boek voor een mooi doel. Te bestellen bij Bol online en ook in de boekhandel te koop voor 14,95. Ik hoop echt dat dit een groot succes gaat worden. Kijk dus even in de boekhandel naar “De Sint pakt uit”. Voor je het weet staat de goede Sint weer voor de deur. Heb je ieder geval alvast een leuk cadeautje voor je (klein)kind en je helpt kinderen die wel wat extra hulp kunnen gebruiken. Nog maar een paar weken en de stoomboot komt weer door de sluizen, over de Haven richting Visbank. Hopelijk heeft de Sint weer veel Pieten meegenomen. Wat voor kleur dan ook.