Column: Het is me toch wat!

Heb je het gehoord? De Blokker heeft het zo moeilijk. Oh ja? Sjonge, dat is me toch wat. En ik heb gehoord dat Vroom & Dreesman het ook zo benauwd heeft. Ja, daar heb ik van de week ook wat over gehoord. Ja, en nou? Ja, dat vraag ik me ook af hé. 

Alhoewel, ik kwam toch nooit bij Vroom & Dreesman. Vroeger kwam ik er nog wel eens. Toen ze in dat grote gebouw op het Veerplein zaten. Maar toen hadden ze er nog een grote speelgoedafdeling met elektrische treinen etc. Ik ben een keer erg kwaad geworden. Want er stond een elektrische locomotief die wordt aangedreven door een z.g. wormwiel. Wist dat joch van 10 jaar, wat er liep, veel. Dus die pakte doodleuk zo’n locomotief van 100 piek in zijn handen en duwt hem over de rails onderwijl hard roepend: ‘Tsjoeke sjoeke tjoek!’ Natuurlijk bewogen de wieltjes geen millimeter en het locomotiefje ging kapot. Twee verkoopsters die er bij stonden vonden hun privégesprek schijnbaar veel belangrijker en schonken er geen aandacht aan. En ook de tien meter verderop staande ‘Sjef’ viel het niet op dat de dagwinst in 5 seconden met 100 gulden naar beneden gebracht werd. 

Aan dat voorval moest ik denken toen ik een paar weken terug door de ruit een leuke sjaal bij de nieuwe zaak van Vroom & Dreesman zag liggen. Dus ik ging naar binnen en vroeg aan de bij de verkoopbalie druk over het aanstaande weekend telefonerende verkoopster wat de prijs was. Zonder mij aan te kijken wees zij in de richting van een tien meter verderop staande verkoopster en blèrde: 'Vraag het even aan haar'. Ik ben maar hoofdschuddend de deur uitgelopen. 

Ook leuk is het, zoals ik van de week meemaakte, toen ik om kwart over vijf de Blokker op het Liesveld wilde binnen gaan. Er stond een juf in blauw Blokkerschort vervaarlijk met een sleutelbos in haar hand en een blik in haar ogen van: Waag het niet één stap op de roltrap te zetten. Want dan ben je mijn. Dus ik ging maar gauw weg. Nou had ik toevallig nog iets nodig bij de drogist even verderop en werd daar, zoals het betaamt, keurig geholpen als een klant die tien minuten, dus ruim voor sluitingstijd, binnen komt. En ook aan de overkant deden ze niet moeilijk toen ik daar nog om een agenda vroeg en werd keurig geholpen. 

Typisch vind ik ook dat je in een vrij groot restaurant aan de Vaart nog voordat je gaat zitten gevraagd wordt: ‘Wat wilt u drinken?’ Maar het gekke is dan wel weer, dat als je zit te eten en je wilt wat te drinken bestellen de bediening drukke gesprekken met elkaar voert achter de bar en het verdomt om je richting op te kijken. Je moet dan maar naar de bar lopen en vragen om een drankje. Belachelijk natuurlijk. Want elke echte horecaman weet: Ze vreten je arm maar zuipen je rijk. Dus ligt daar nou niet het probleem? Het personeel erop attent maken dat ze via de klant hun salaris ontvangen, is beslist geen overbodige luxe. 

Ik mag graag minimaal een keer per week binnen lopen bij de Action aan de Parallelweg. Die zaak is altijd vol met klanten en als je wat zoekt wijzen ze netjes waar het gezochte staat of ligt. Is het nou niet zo dat het middenkader bij de Blokker en Vroom & Dreesman het personeel niet in de hand heeft? En dat de heren Anton Dreesman en Jaap Blokker op hun beurt hen niet meer kunnen bijsturen, omdat die allebei het gras van de verkeerde kant liggen te bekijken? 

Ik bedacht mij al een jaar geleden, bij de opening van de nieuwe kleinere Vroom & Dreesman, dat ze er na opheffen van die tent maar poppenkastvoorstellingen moesten gaan geven. En er in plaats van een tweede casino een grabbelton neer moesten zetten. Nou, het komt al aardig uit.

Of zou de Liesveld-flop ook te wijten zijn aan het feit dat je vanaf de tramhalte in De Loper binnen 55 minuten uitstapt te midden van de gezellige Rotterdamse weekmarkt, Markthal en Hoogstraat?

Nou, dat wordt dan nog wat als over een paar jaar de Metro ook nog gaat rijden vanaf drie stations in Vlaardingen naar hartje Rotterdam. Maar aan de andere kant, omdat hij de moeders en vaders met hun kroost in de zomermaanden midden op het strand van Hoek van Holland afzet, is dat dan weer een zegening en zijn we ook gelijk van dat gezeik af over blauwalg in de Krabbeplas.