Jos Noordhuizen: Subjectief, onvolledig en chaotisch

VLAARDINGEN – Jaarlijks mag onder de vlag van Stichting Mareado een professional ‘van binnenuit’ reflecteren op de wereld van de kunst en de Vlaardingse stand van zaken hieromtrent. Op dinsdag 9 september werd de beurt gegeven aan Jos Noordhuizen, oud GroenLinks coryfee en zelf initiatiefnemer van verschillende kunstprojecten en instellingen in het verleden. Noordhuizen heeft destijds op de Hoogstraat ook een eigen galerie gehad, Kunst , waarin tevens een kunstuitleen gevestigd was.

Tientallen Vlaardingers, uit de kunst en politiek, hadden zich op de bewust avond verzameld in Kade 40 aan de Westhavenkade, alwaar Jos Noordhuizen in zijn inleiding zichzelf nogal eens relativeerde: ,,Wat ik ga zeggen betreft mijn persoonlijke oprispingen, die morgen weer anders kunnen zijn… Jos zelf verklaarde direct daarop de titel van zijn lezing ‘Subjectief, onvolledig en chaotisch’. Hij lichtte daarbij toe dat hij geen volledig zicht heeft wat er hier en de omstreken aan de hand is en gevreesd moest worden dat zijn verhaal ook chaotisch kon over komen.

Wat volgde was vooral een opsomming en beschouwing van eerdere kunstinitiatieven in Vlaardingen, de huidige stand van zaken, de nu bestaande instellingen en gemiste en nog komende kansen. Hij was daarbij dikwijls kritisch, met een milde ondertoon, over de manier waarop Vlaardingen haar beeldende kunst liet overvleugelen door de ‘visuele vervuiling’ van reclame-uitingen en lichtreclames. In een voorbeeld noemde hij onder meer een beeld van kunstenaar Leen Droppert op een rotonde aan de Lepelaarsingel, omringd door reclameborden. Over twee initiatieven in Vlaardingen, de Vlaardingse Cultuurstichting en de Vlaardingse Raad voor Cultuur was hij scherp: ,,Wat hiervan te verwachten is, is mij een raadsel. Voorlopig zijn het alleen papieren tijgers’’.

Een deel van het aanwezige publiek scheen onvoldoende oor te hebben gehad voor de inleiding van Jos Noordhuizen en de betekenis van de titel van zijn lezing; in diverse vragen werd naar conclusies gevraagd en meer duidelijkheid geëist, zo leek het. Jos Noordhuizen zelf liet zich hierdoor niet uit het veld slaan en gaf de toehoorders zelf telkens weer het initiatief terug om naar eigen inzicht zijn woorden te interpreteren en zelf maar eens na te denken. Beeldend Kunstenaar Hans Rikken tenslotte, zocht tijdens de bijeenkomst ook nog eens de confrontatie met de aanwezige wethouder Cees Oosterom, die cultuur in zijn portefeuille heeft. Gezien de dreigende extra bezuinigingen in de cultuursector begrijpelijk, maar minder relevant voor een avond als deze, waarin vooral Noordhuizen en de Pomonalezing centraal moesten staan.