VL-ID-VR: Geen einde maar een begin!
- Chiara van der Linden
- 16-03-2014
- Nieuws
VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vier Vlaardingers die de haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Bart van Zessen (Argentinië), Antoinette van de Water (Borneo), Wilma Hollander (Griekenland) en, vandaag, met Chiara van der Linden (Haïti).
Met een snelle blik op mijn kalender zie ik, dat er nog maar drie weken over zijn van alle maanden die ik in Haïti heb mogen doorbrengen. Er is zo veel wat ik nog wil doen en zo veel dat er op mijn pad komt dat ik me af begin te vragen of ik het allemaal wel in deze korte tijd kan proppen.
Vlak na mijn laatste verslag mochten wij de ouders van Rob samen met een groep vrijwilligers ontvangen. Ze hebben enorm veel werk verzet in en rondom het ziekenhuis, maar zorgden tegelijkertijd ook voor wat gezelligheid. Met z'n allen koffie drinken, kletsen, kaarten en samen eten hoorde daar allemaal bij. Ongeveer een week geleden zijn ze weer vertrokken naar het vertrouwde Nederland, na een maand in ons midden te zijn geweest.
Met de meiden gaat alles goed. Ze werken nog steeds erg hard en zijn helemaal in de ban van Nederland. Het is ruim drie jaar geleden dat ze voor het laatst deel mochten nemen aan het Nederlandse leven en kunnen dus ook bijna niet wachten tot ze iedereen weer mogen zien. Ze zullen zo'n vier maanden in Nederland verblijven en daarna weer terugkeren om hun leven hier te herpakken.
Toch kan ik nu ook met zekerheid zeggen dat mijn avontuur hier niet stopt. Sterker nog, dit is het begin van een heel nieuw hoofdstuk in mijn leven, genaamd; de toekomst. Natuurlijk is de toekomst iets wat vaak ver voor ons ligt, al is morgen en volgende week daar ook een deel van. Voor mij is niet alleen morgen of volgende week de toekomst. Als ik een blik werp op mijn toekomst, weet ik, dat Haïti daar nog lange tijd een deel vanuit zal maken.
Sommigen van jullie hebben misschien al het één en ander gelezen op mijn Facebookpagina over het starten van voetbalteams. Een project waar nu ongeveer anderhalve maand aan gewerkt wordt en dat grote stappen in de goede richting maakt. Ondertussen heb ik vier scholen en een crew van drie Haitiaanse jongeren en mijzelf bij elkaar. Na een aantal bezoekjes aan scholen hadden wij afgelopen vrijdag onze eerste grote meeting. Nog nooit heb ik iemand zo enthousiast gezien over voetballen als deze zeven mensen. Elke school krijgt zijn eigen voetbalteam inclusief outfits, ballen, ect. en elk jaar voor de zomervakantie zal er een grote wedstrijd worden gehouden met één winnende school. Er zullen nog ongeveer twee tot drie meetings komen, waarna we het hele plan uitgeschreven en getekend op papier zullen hebben.
Als ik straks thuiskom, staat mij nog maar één ding te doen; alle benodigde spullen en geld bij elkaar krijgen vóór oktober 2014. Mijn hart draait overuren als ik denk aan al deze kinderen, spelend in hun eigen voetbalelftal. Nu zal je vast denken, wat bezielt dat meisje om dat allemaal op zich te nemen? Maar hey, wie had ooit gedachten dat mijn leven er zo avontuurlijk uit zou gaan zien?
