VL-ID-VR: Juf Chiara in Haïti

VLAARDINGEN - Iedere zondag op Vlaardingen24: Vlaardingers in den Vreemde! Vier Vlaardingers die de haringstad achter zich hebben gelaten om elders in de wereld hun geluk te zoeken, geven bij toerbeurt een kijkje in de keuken van hun leven 'in den vreemde'. Maak kennis met Bart van Zessen (Argentinië), Antoinette van de Water (Borneo), Wilma Hollander (Griekenland) en, vandaag, met Chiara van der Linden (Haïti). 

Ongeveer drie weken geleden kwam ik aan in Haïti. Na ruim 26 uur reis achter de rug te hebben, mocht ik dan eindelijk mijn eerste voetstappen zetten in het land waar ik ruime tijd zou gaan verblijven. Rob Hulshuizen is mij komen halen van het vliegveld en ik voelde mij direct welkom. Ik kon nog niet gelijk mijn nieuwe omgeving verkennen, want er moesten eerst een hoop zakelijke stappen ondernomen worden. Mijn visum had onze eerste prioriteit. De immigratiedienst konden we vinden in Port au Prince en dat was dan ook de plek waar we even zouden verblijven. De dag na mijn aankomst hebben we direct onze formulieren en goede moet bij elkaar geraapt om alles te gaan regelen. Helaas bleek het allemaal niet zo makkelijk te zijn als mij verteld was in Nederland. Dit betekend dat we ondertussen nog steeds druk bezig zijn met het zakelijk gedeelte. 

Na nog een halve dag reizen mocht ik dan ook mijn eerste stappen in Passe Catabois en het huis wat mijn nieuwe thuis zou worden zetten. De afgelopen weken ben ik dan ook druk bezig geweest met mijzelf settelen, kennis maken met de mensen, omgeving en de cultuur. Voor wat ik nu heb kunnen zien, liggen de culturen een heel eind uit elkaar. Een beetje een cultuurshock zou je het wel kunnen noemen. Toch, op een hoop insecten na, ging het tot mijn grote verbazing makkelijker dan ik had verwacht. Je rolt er echt een beetje in.. 

Het weekend erop volgend ben ik druk aan de slag gegaan in mijn lokaaltje. Ik heb de verslagen van mijn voorgangster(s) gelezen en heb gesnuffeld in alle boeken en methodes. Het was leuk om te zien dat veel leermiddelen ook zelf gemaakt zijn. Hier zal ik dan ook zeker mee doorgaan. Toch wacht ik met smart op al mijn verzamelde materialen die in de container onderweg hier naartoe zijn. 

De maandag na mijn aankomst, begon de eerste schooldag en kon ik lekker aan de slag. De kinderen waren dik op tijd en dat is natuurlijk altijd een goed begin. We hebben de afgelopen weken een hoop gelachen en gek gedaan, maar leren bleef centraal staan. Het zijn lieve meiden en ik sta nog steeds versteld van hun concentratievermogen. Ik probeer hun niveau te bepalen, om op die manier de lesstof zo goed mogelijk te kunnen aanbieden. Zo heb ik hier en daar wat nieuwe methodes aangeboden en dit zijn gelukkig voor beiden partijen goed bevallen. 

Tijdens Lisa haar verjaardag heb ik kennis mogen maken met twee Haïtiaanse meiden die even zijn komen kijken bij ons in de klas. Terwijl één van mijn meiden vertaalde, heb ik een klein beetje kunnen praten met onze gasten. Ik heb een beetje uitleg gekregen over de scholen hier, die helaas niet voor iedereen toegankelijk zijn. Het kost een hoop geld, waardoor veel gezinnen hun kinderen niet naar school kunnen sturen. Het is lang niet zo vanzelfsprekend als in Nederland, maar toch ook voor deze kinderen heel belangrijk. ‘Education is the key to unlock the golden door of freedom’, zoals George Washington Carver ooit zei. Ik hoop oprecht de Haïtiaanse scholen van dichtbij te mogen bekijken, want de verhalen van deze meiden hebben mijn hart sneller doen kloppen. Het verschilt zo veel met de werkelijkheid die wij als Nederlanders kennen...