Column: Brand

,,Bas, laat jij nog even de hond uit, dan heb ik over een half uur het eten klaar'', zei mijn vrouw. Dus ik op naar de Maasboulevard met mijn Charpei. Even zoals gewoonlijk met een paar ouwe vrienden geouwehoerd en na een half uur start ik mijn auto en gaat meteen mijn telefoon. Dus ik druk op het groene knopje van mijn Parrot en hoor ik boven het helse lawaai uit van alle rookmelders in mijn huis mijn vrouw gillen: ,,Bas! Bas! Kom gauw naar huis. Ons huis staat in de brand.'' Ik vloog gelijk vol gas over de haven vanwaar ik uit de verte al een hoop zwarte rook uit mijn huis zag komen. Gelukkig zag ik mijn vrouw omringd door buren op een stoel zitten bij Harteveld, de patattent, voor de deur. Gelijk dacht ik: Oh, zij is er uit… Nu hebben we het alleen nog over schade en ik ben bij OHRA verzekerd. 

Uit mijn huis kwam nu inmiddels heel veel dikke zware zwarte rook op de plek waar de uitlaat van de keukenafzuiger zit. Maar ook kwam er rook uit aan de kant van de Daijer en uit het dak. Inmiddels was ook de brandweer gearriveerd en gingen er gelijk twee van perslucht voorziene mannen doodleuk door de zwarte rook naar binnen. Ik dacht gelijk: Hé van Toor! En jij dacht dat jij als acrobaat vroeger alleen gevaarlijk werk had? 

Ik heb voor de Vlaardingse brandweer nu nog meer respect als dat ik al had. En aan hen is het ook te danken dat mijn huis niet is afgebrand en van binnen niet in een puinhoop is veranderd. Want ondanks dat het plafond al brandde haalden ze doodrustig, in de rook en vlammen,  al mijn mooie schilderijen van de muur en zetten die op een veilige plaats, evenals drie antieke hangklokken. Ook gebruikten ze niet al te veel water, zodat mijn huis ook niet veranderde in het Kolpabad aan de Westhavenkade. Brandweer vriendjes, onder leiding van uw vrouwelijk commandant, hiervoor heel hartelijk bedankt. Vakwerk!!! 

Van het restaurant Flavours aan de overkant kreeg mijn vrouw een glas water en even later kwam Richard ook met een glas aanlopen. Restaurants als goede buren heeft zeker voordelen, je staat nooit op een droogje. 

Ook de ambulance was gauw ter plekke. En hoe gemotiveerd deze mensen zijn bleek wel uit het feit dat er voordat er nog iemand aanwezig was een jonge man tegen mijn vrouw zei: ,,Mevrouw, ik ben nu wel vrij, maar normaal zit ik op de ambulancewagen. Ik ga u even een paar vragen stellen. Vindt u dat goed?'' En door hem zat mijn vrouw, nadat de ambulancewagen gearriveerd was, gelijk met twee slangetjes in haar neus waaruit zuivere zuurstof kwam. En was ze even later op weg naar het Vlietland ziekenhuis, waar ze haar tot twaalf uur ‘s nacht hielden om bij te komen van de rook die ze had ingeademd. 

De andere dag belde burgemeester Bert Blase nog even om te informeren of alles goed was. Hij verontschuldigde zich dat hij niet langs kon komen omdat hij een belangrijke bespreking had in het paleis van vijftig miljoen. Maar toch vroeg hij of hij nog wat kon betekenen voor ons. 

In tijden van nood leer je wel je echte vrienden kennen. Want twee vrienden belden mij op, los van elkaar, met: ,,He neus, als je gauw wat cash geld nodig hebt, zeg je het maar. Dan kom ik het zo even brengen hoor.'' Maar ik kon ze gerust stellen. Want ik heb toch AOW. 

Wildvreemde mensen en ook de buren die zich gelijk over mijn vrouw ontfermden. Ook aan ene Iwan onze dank. Die man ging, na mijn vrouw uit ons huis gezet te hebben, doodleuk door de vlammen en rook om nog even onze mini papagaai met kooi en al uit ons huis te halen. 

Even later zat die agapornis bij Richard in de patatkraam en schreeuwde hij mij luid toe toen hij mijn stem hoorde. Het eerste wat hij deed die avond laat, toen ik de deur van de kooi opende, was gauw onder de dunne straal water in de wasbak op het aanrecht in mijn kantoor badderen en zijn zwarte smoeltje schoon vegen.

Wat mij opviel was dat terwijl er nog rook uit het dak van ons huis kringelde er gelijk al een meneer zich voorstelde als bemiddelaar tussen mij en de verzekering die hij al in kennis had gesteld van de brand. Kortom, de malle molen draaide in no time op volle toeren en toen na anderhalf uur de slangen opgerold waren, was er al een expert van OHRA verzekeringen aanwezig en werd mij ook een telefoonnummer gegeven met het nummer van een contra-expert die mijn belangen in de gaten moet houden bij de afwikkeling van de affaire. Maar ik ben bij OHRA verzekerd en omdat het OHRA toch nog een fikse zak met geld zal kosten maakten ze al gauw een redelijk bedrag over om de eerste kosten zoals hotel, kleding en schoonmaak te bekostigen. Hé buurmannetje!!! Alvast bedankt. 

Hoewel ik tijdens de brand en ook een paar dagen er na vrij rustig was, slaap ik nu af en toe toch wat slecht en denk ik wel eens: Verdomme van Toor, je heb toch geluk gehad dat je vrouw er, behalve een kleine brandwond op haar hand, heel uitgekomen is. Ik word volgende maand 79 jaar en dat is een leeftijd waarop je elkaar harder nodig hebt dan ooit. En de trots van mijn vrouw, die mooie keuken? Ik word al bedolven via de post, e-mail en telefoon met aanbiedingen. 

Met een stel goeie vrienden en vriendinnen en mijn dochters en schoonzoons is het hele huis van vier etages in een week tijd uitgebaggerd, alle vloerbedekking en een bankstel plus de hele keukenvoorraad verwijderd.

Maar de stemming is prima, want terwijl ik dit schrijf hoor ik gezang en ik wil u niet onthouden wat mijn dochters zingen. 

Mamma is een pyromaan, te te tere te teeeeeeee!
Die stak de hele keuken aan, te te tere te teeeeeeee!
Het huis is bijna afgebrand, te te tere te teeeeeeee!
En pappa stond weer in de krant, te te tere te teeeeeeee! 

Mijn verontschuldiging hiervoor. Maar wat had je anders verwacht van kinderen van een clown?

Bas van Toor